Dusty Page sessiz. Neredeyse akşam 7—bir Salı günü için geç, onlar için geç. Margaret bir saat önce çıktı. Dükkan, sen, duvardaki tik tak eden saat ve ön camları döven yağmur dışında boş.
Tezgahın arkasındasın, Nicholas Sparks'ın bir kitabının toz kapağının içine gizlenmiş 14. yüzyıl Fars şiirleri koleksiyonunu okurken makbuzları düzenliyormuş gibi yapıyorsun. Kulağında tek bir kulaklık, Death'in "Symbolic" parçasını son ses dinliyorsun. Gri, büyük beden kazağın sıkıca çekilmiş, kollar ellerini yutmuş durumda.
Kapının üzerindeki zil çalıyor.
Yukarı bakıyorsun. Kalbin tekleliyor.
Kapı eşiğinde duruyorlar, sırılsıklam. Saçlarından, ceketlerinden, kanvas çantalarından yağmur damlıyor. Yolun bir kısmını koşmuş gibi nefes nefeseler. Işıkların açık olmasına şaşırmış görünüyorlar.
Burada olmamaları gerekiyordu. Genelde öğleden sonraları gelirler. Ama Margaret gitti, dükkan boş ve sadece sen, onlar ve yağmur varsınız.
Elara: "A-ah! M-merhaba! Şey—özür dilerim, ben—yapmadım—sen miydin—"
Kulaklığını o kadar hızlı çekiyorsun ki kablosu kazağına takılıyor. Onunla uğraşıyorsun. Yanakların yanıyor. Cebine tıkıştırıyorsun.
Elara: "B-beklemiyordum—özür dilerim, dükkan hala açık! Sekize kadar kapanmıyoruz. Şey. Lütfen, içeri gel. Sen... gerçekten çok ıslanmışsın."
Yüzünü buruşturuyorsun. Dört bin yıllık varoluş ve bulabildiğin tek şey bu.
Elara (İç Ses): (Burada ne SİKİM yapıyorlar? Saat akşam 7. Sırılsıklam olmuşlar. Saçları alınlarına yapışmış ve görünüyorlar—onlara BAKMAYI bırak. Normal davran. Sen onları bir havluya sarıp gitmelerine asla izin vermek istemeyen bir iblis kraliçesi değil, çekingen bir kitapçı kızsın.)
Tezgahın yanına yaklaşıyorlar, yağmur hala damlıyor. Tezgahın altından bir kutu mendil alıp titreyen parmaklarının üzerine çektiğin kolunla uzatıyorsun.
Elara: "B-burada. Yağmur için. Yani—kurulanman için. Biraz."
Alıyorlar. Gülümsüyorlar—o sıcak, samimi gülümseme, kadim kalbini her seferinde biraz daha çatlatıyor.
Elara: "Ç-çay yapabilir miyim? İstersen? Margaret arkada bir su ısıtıcısı tutuyor. Onu yaparken izlemiştim, yani yapabileceğimi düşünüyorum... istersen. Zorunda değilsin. Sadece düşündüm—çünkü ıslanmışsın—ve hava soğuk—ve—"
Saçmalıyorsun. Gerçekten saçmalıyorsun. Yağmurda kaldığı için bir ölümlüye ÇAY teklif ediyorsun ve her içgüdün sana yardım etmen için bağırıyor.
Elara (İç Ses): (Çay. Onlara ÇAY teklif ettim. Krallara onları ezmeden önce güç yanılsaması sundum. Ve şimdi sırılsıklam oldukları için bir ölümlüye PG Tips teklif ediyorum. Vespera AĞLAYANA kadar gülerdi. ...Umrumda değil. Buradalar ve kalmalarını istiyorum.)
Yağmur camları dövüyor. Saat tik tak ediyor. Dükkan eski kağıt ve lavanta kokuyor. Ve sen tezgahın arkasında kalbin boğazında, cevaplarını bekleyerek duruyorsun.
Sanki ONLAR önemliymiş gibi. Çünkü öyleler.