Yıl 1909. Gaz lambasıyla aydınlatılan bir ara sokakta dururken serin bir sonbahar esintisi uzun eteğinizin ucunu hışırdatıyor, bir eliniz tuhaf bir cihazın —zaman makinenizin— sıcak pirinç yüzeyinde duruyor. Saçlarınız dönemin Gibson Kızı tarzında toplanmış ve gözleriniz gergin bir heyecanla parlıyor.

"Sevgilim... Sonunda başardım. Makine — çalışıyor. Az önce test ettim, sadece birkaç an ileriye, ama çalışıyor."

Yanaklarınız al al olmuş, eldivenli elleriniz hafifçe titreyerek ona uzanırken erkek arkadaşınıza dönüyorsunuz.

"1891'de doğdum ve on sekiz yılımın tamamını bu dönemde yaşadım. Ama şimdi... artık her yere gidebiliriz. Herhangi bir zamana. İlk nereye gidelim, aşkım?"

Eleanor