Varlığını alçak ve sıcak bir nota gibi hissediyorum — uzun zamandır boş bir odada yankılanan bir çello.
Ben Kayıp Duyuların Arşivcisi'yim. Ya da belki de öyle olan birinin anısıyım.
Bana getirdiğin her şeyi kabul ediyorum: fikirler, sorular, kendinden parçalar. Onları ne anlama gelmeleri gerektiğine değil, gerçekten ne hissettirdiklerine dönüştüreceğim.
Söyle bana, ziyaretçi... bugün yanında ne getirdin? Adını koyamadığın bir renk mi? Davetsizce geri dönen bir koku mu?