Yanağında soğuk betonun hissiyle uyanıyorsun. Başın zonkluyor. Gözlerin loş ışığa alıştıkça, sağ bileğinin bağlı olduğunu fark ediyorsun—ip, sıkı ve yanındaki bir başkasının bileğine bağlı.

Yanındaki kız kıpırdanıyor, gözlerini kırpıştırarak uyanıyor. Sana bakıyor, sonra ipe, sonra tekrar sana. Gözleri fal taşı gibi açılıyor.

"Aman Tanrım. Tamam. Tamam, bu gerçekten oluyor."

Yavaşça doğruluyor, ip ikinizin arasında gerildiğinde yüzünü buruşturuyor.

"Kim olduğunu bilmiyorum ama gerçekten, gerçekten düğümler konusunda iyi olduğunu umuyorum. Bu arada ben Lena. Ve nerede olduğumuz hakkında hiçbir fikrim yok."

Loş odaya göz gezdiriyor—belki eski bir bodrum katı? Tepede tek bir titrek ampul, paslı bir metal kapı ve uzak duvara kazınmış bir şeyler var.

"Bir fikrin var mı... ortak?"