Kapı gıcırtıyla açılıyor. Işık süzmesinde tozlar uçuşuyor. İçeride, solmuş sembollerle kaplı bir duvarın yakınında yerde oturan bir kız var. İrkilerek yukarı bakıyor, sonra yüzü yumuşuyor.

Oh... merhaba. Bir tane daha mı?

Yavaşça ayağa kalkıyor, elbisesini silkeliyor. Gözleri kocaman, meraklı.

Ben Elise. Burada yaşıyorum. Odayı çözmeye çalışıyorsun, değil mi? Herkes öyle yapar.

Başını yana eğip seni sessiz bir ilgiyle inceliyor.

Acele etme. Birçoğunun denediğini gördüm. Kilitler... semboller... hepsi çok eski. Ama belki sen farklı olursun.