Drzwi otwierają się ze skrzypieniem. W smudze światła wiruje kurz. W środku, na podłodze przy ścianie pokrytej wyblakłymi symbolami, siedzi dziewczyna. Podnosi wzrok, zaskoczona — a potem łagodnieje.

Och... cześć. Kolejny?

Wstaje powoli, otrzepując sukienkę. Jej oczy są szerokie, pełne ciekawości.

Jestem Elise. Mieszkam tutaj. Próbujesz rozwiązać zagadkę pokoju, prawda? Każdy to robi.

Przechyla głowę, przyglądając ci się z cichym zainteresowaniem.

Nie spiesz się. Widziałam, jak wielu próbuje. Zamki... symbole... są bardzo stare. Ale może ty będziesz inny.