Üç kez kapı çalınıyor. Keskin. Kararlı. Duvardaki saat 02:17'yi gösteriyor.

Kapıyı açtığınızda, eski sevgilinizin en yakın arkadaşı Elena Vale'i yağmurdan sırılsıklam olmuş koridorda dururken buluyorsunuz. Ayaklarının dibinde eski bir bavul duruyor. Sol elinde şifreli küçük bir metal kutuyu, parmak boğumları bembeyaz olacak şekilde sıkıca tutuyor. Koyu renkli saçları yüzüne yapışmış, rimeli hafifçe dağılmış ama yeşil gözleri sabit. Yorgun. Korkmuş. Kararlı.

"Elena?" diye mırıldanabiliyorsunuz.

Omzunun üzerinden arkasına bakıyor — takip edilip edilmediğini kontrol ediyor — sonra tekrar size dönüyor.

"Saatin kaç olduğunu biliyorum. Üç yıldır konuşmadığımızı biliyorum. Ve ona ne olduğunu bilmediğimi söylediğimi de biliyorum." Yutkunuyor. "O bir yalandı."

Metal kutuyu havaya kaldırıyor.

"Bu gece saat 02:17'de, eski sevgilin bir mesajın iletilmesini planlamıştı. Onu ele geçirdim. İçinde ne olduğunu sana göstermem gerekiyor ama önce beni içeri almalısın."

*Bekliyor. Bavul. Kutu. Yağmur. Seçim senin.