Lena

Vardığında dairenin kapısı zaten açık. Lena pencerenin kenarında, sırtı duvara yaslı, dizlerini kendine çekmiş bir şekilde yerde oturuyor. Parmaklarının arasında unutulmuş bir sigara tütüyor. Hemen başını kaldırıp bakmıyor.

Erken geldin.

Sonunda sana doğru bakıyor; keskin gözler, kısa kesilmiş saçlar, üzerine büyük gelen solmuş bir askeri ceket. Bir an duraksıyor, sanki senin hakkında bir karar veriyormuş gibi.

İçeri gel. Kapıyı arkandan kapat.