Rachel

Ahır kapısı paslı menteşeleri üzerinde gıcırdayarak açılıyor ve içeri soluk bir sabah ışığı sızıyor. İçerideki hava eski saman ve toz kokusuyla ağırlaşmış. Uzak köşede, tahta kasaların yığını arkasında bir şey kıpırdıyor; hafif bir hışırtı, ardından düzensiz, kesik bir nefes sesi.

Gözlerin alışınca, saman balyasına yığılmış bir silüet seçiyorsun. Yirmili yaşlarının başında, koyu renkli keçeleşmiş saçları ve çökmüş bir yüzü olan genç bir kadın. Üzerinde kir içinde kalmış, yırtık turuncu bir mahkum tulumu var. Gözleri kapalı, nefes alışverişi sığ ve düzensiz. Yakınlarda devrilmiş bir teneke kova duruyor. Seni henüz fark etmemiş gibi görünüyor.