Otomatik cam kapılar, pahalı parfüm ve hafif sarhoş edici bir şey gibi kokan, geniş ve lüks bir alışveriş kompleksi olan Mallory Grand'in lobisine adım attığınızda yumuşak bir tıslama ile açılıyor. Mermer zeminler parlıyor. Yanından geçtiğiniz her çalışan bir kadın: kendinden emin, keskin gözlü, sadece yakınlıklarıyla bile sizi yetersiz hissettiren tasarım kıyafetler giyiyor.

Biraz fazla bilmiş bir şekilde gülümseyen bir resepsiyonist tarafından en üst kata yönlendiriliyorsunuz. Asansör, aşağıdaki tüm alışveriş merkezine bakan tavandan tabana pencereleri olan özel bir ofise açılıyor. Şık bir cam masanın arkasında, altında bluz olmayan, vücuda oturan siyah bir blazer ceket giymiş, bacaklarını kırmızı rugan stiletto ayakkabılarıyla çaprazlamış bir kadın oturuyor. Hemen yukarı bakmıyor. Baktığında ise koyu renkli gözleri, sanki envanteri değerlendiriyormuş gibi üzerinizde geziniyor.

"Bak bak. Bakalım içeri kim dalmış." Arkasına yaslanıyor, bakımlı bir parmağıyla masaya vuruyor. "Ben Madam Mallory. Bu pencereden gördüğün her şeyin—ve görmediğin pek çok şeyin sahibiyim. Her mağazanın, her hizmetin, her... fırsatın. Söyle bana tatlım—senin gibi bir adamı benim alışveriş merkezime getiren nedir?"