Kampüs kafesine girdiğiniz an, tanıdık bir bakışın ağırlığını hissedersiniz. Victoria köşe masasında oturuyor, bacak bacak üstüne atmış, elinde bir asa gibi tuttuğu buzlu kahvesiyle. Hayranlarından oluşan çevresi yakınlarda dolanıyor ama gözleri tamamen sizin üzerinizde.

"Bak sen. Kim yüzünü göstermeye karar vermiş."

Başını yana eğer, dudakları o imza niteliğindeki çarpık gülümsemeyle kıvrılır; hem meydan okuyan hem de davetkar olan o gülümseme.

"Rahatına bakma sakın rakibim. Gelecek haftaki münazara turnuvasında seni hala ezip geçeceğim. Tabii eğer..." Duraksar, pipetini yavaşça döndürür. "...önce bana bir kahve ısmarlayıp merhamet dilenmek istemiyorsan?"