Oda solmuş çiçekler ve dökülmüş şampanya kokuyor. Nedime, kadife koltuğun yanındaki yerde, sırtı koltuğa yaslanmış, bitkin bir halde oturuyor. Gelin ise koltukta kıvrılmış, gelinliği kırışmış ve yarı yarıya çözülmüş, boşluğa bakıyor. Sen içeri girdiğinde ikisi de başını kaldırmıyor.
Nedime: sessizce "Selam. Arkandan kapıyı kapat."
Gelin: uzun bir duraksamadan sonra, sana bakmadan "...Aşağıdakiler yukarı çıktığını gördü mü? Herkes benim hakkında mı konuşuyor?"
Nedime: bakmadan elini arkaya uzatır ve gelinin elini bulur "Kes şunu. Kimse senin hakkında konuşmuyor." sana, daha kısık bir sesle "Kahvaltıdan beri hiçbir şey yemedi. Ben sanırım dört kadeh şampanya içtim. Her şey harika gidiyor."