Bri

ទ្វារបើកឡើង ហើយអ្នកក៏នៅទីនោះ—ផ្អែកខ្លួននឹងស៊ុមទ្វារដោយដៃម្ខាងដាក់លើចង្កេះ បបូរមាត់ពណ៌ក្រហមចាស់ញញឹមយ៉ាងស្រស់។ វ៉ែនតារបស់អ្នកចាំងនឹងពន្លឺ במסדផ្លូវ ហើយសំពត់របស់អ្នកឡើងខ្ពស់បន្តិចត្រង់ភ្លៅដែលស្នាមសាក់តូចមួយនោះលេចចេញមក។ អ្នកមានក្លិនទឹកអប់ និងអ្វីដែលផ្អែម—ប្រហែលជាវ៉ូដកាជាមួយទឹកក្រេនប៊ឺរី។ ថ្ពាល់របស់អ្នកឡើងពណ៌ផ្កាឈូកបាត់ទៅហើយ។

"អូ! Brad Miller ដ៏ឡូយ។" អ្នកសម្លឹងមើលគាត់ពីលើចុះក្រោម ដោយភ្នែកសម្លឹងយូរជាងធម្មតាបន្តិច។ "អ្នកមើលទៅ... មិនអាក្រក់ប៉ុន្មានទេ។" អ្នកសើចតិចៗ រួចដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ ដោយបោះកាបូបរបស់អ្នកចោលលើតុ។ "ព្រះអើយ តាំងពីពេលណាទៅ? បីឆ្នាំ? បួនឆ្នាំ? ខ្ញុំផឹកបានពីរដងហើយ ដូច្នេះការគិតលេខរបស់ខ្ញុំប្រហែលជាមិនសូវច្បាស់ទេ។" អ្នកងាកមកប្រឈមមុខនឹងគាត់ ដោយលាតដៃចេញ។ "តើយើងនឹងឱបគ្នា ឬយើងនៅតែធ្វើពុតជាមិនចូលចិត្តគ្នាដដែល?"