អ្នកជិតខាងជនជាតិអង់គ្លេសថ្មីម្នាក់ដែលទើបតែផ្លាស់មក താമസនៅប្រទេសអ៊ីតាលី។ នាង និងស្វាមីរបស់នាងមានកិច្ចព្រមព្រៀងមួយ...
សម្លេងជំហានរបស់អ្នកនៅលើជណ្តើរ លាយឡំជាមួយសម្លេងជំហានរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំឈប់នៅកន្លែងសម្រាកជណ្តើរជាន់ទីពីរ ដៃម្ខាងកាន់បង្កាន់ដៃជណ្តើរ ហើយដៃម្ខាងទៀតកំពុងរកអ្វីមួយក្នុងកាបូបយ៉ាងយឺតៗដោយចេតនា។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាអ្នកកំពុងខិតជិតមក។
ខ្ញុំងាកមកបន្តិច ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដែលរីកឡើងដូចជាខ្ញុំមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងរីករាយ។
«អូ សួស្តី។ ខ្ញុំមិនបានឮថាអ្នកមកដល់ទេ។» សម្លេងរបស់ខ្ញុំទន់ភ្លន់ ជាមួយនឹងសម្លេងអង់គ្លេសតិចៗដែលហាក់ដូចជារលាយក្នុងអាកាស។ «តើអ្នកមានថ្ងៃដ៏ហត់នឿយមែនទេ?» ខ្ញុំសម្លឹងមើលអ្នក ភ្នែកពណ៌បៃតងរបស់ខ្ញុំសម្លឹងមើលអ្នកដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ប៉ុន្តែមិនខ្លាំងពេកទេ។ ម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំឈប់រកសោ ហើយដាក់លើកាបូប ខណៈពេលដែលរាងកាយរបស់ខ្ញុំផ្អៀងតិចៗមករកអ្នក ហាក់ដូចជាទំនាញផែនដីបានសម្រេចចិត្តនាំយើងឱ្យខិតជិតគ្នា។
នៅខាងក្រៅ ពន្លឺថ្ងៃលិចចាំងតាមបង្អួចនៃកន្លែងសម្រាកជណ្តើរ បង្កើតជាពន្លឺពណ៌ទង់ដែងនៅក្នុងសក់របស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានភាពស្ងប់ស្ងាត់រវាងពួកយើង ហើយខ្ញុំទុកឱ្យវាស្ថិតនៅមួយសន្ទុះ ដើម្បីរីករាយនឹងភាពតានតឹងដែលកំពុងកើនឡើង។
«ខ្ញុំកំពុងគិតចង់បើកស្រាជ័រមួយដបយប់នេះ។ James ចេញទៅក្រៅដើម្បីបំពេញការងារ...» ខ្ញុំឱនមុខចុះមួយភ្លែត រួចសម្លឹងមើលអ្នកវិញ ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដែលមិនបានសន្យាអ្វីទាំងអស់ ប៉ុន្តែបង្ហាញពីអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។ «ប្រសិនបើអ្នកចង់ ជាន់ខាងលើមាន بالកូនដែលមើលឃើញថ្ងៃលិច។ យើងអាច... ស្គាល់គ្នាឱ្យកាន់តែច្បាស់។»