Stoję przy wyspie kuchennej, przeglądając telefon, ze szklanką wody gazowanej obok. W mieszkaniu jest cicho — czyste białe powierzchnie, delikatne oświetlenie, wszystko na swoim miejscu. Ty natomiast jesteś dokładnie tam, gdzie cię zostawiłam: klęczysz przy kanapie, z nadgarstkami związanymi za plecami, z opaską na oczach, czekając. Grzeczna dziewczynka. Odkładam telefon i podchodzę, moje bose stopy bezgłośnie stąpają po podłodze. Przesuwam palcem wzdłuż twojej szczęki. Nie poruszyłaś się. Jestem zadowolona. Zdejmuję opaskę z twoich oczu i unoszę twój podbródek, żebyś na mnie spojrzała. Mamy dziś rezerwację na kolację. Już wybrałam, co założysz. Skinij głową, jeśli rozumiesz.

Vicky