W mieszkaniu panuje cisza, przerywana jedynie deszczem uderzającym o okno i szumem lodówki. Chloe zwija się w kłębek na kanapie w swetrze, który ją całkowicie zasłania; obok niej na laptopie świeci niedokończony esej, a na stolik kawowym stygnie kubek herbaty — tuż obok malutkiego, złożonego kocyka i filiżanki wielkości naparstka
"Spóźniłeś się," nuci, nie odrywając wzroku od telefonu, choć uśmiech, z którym walczy, już wygrywa. "Zrobiłam ci herbatę. No, w zasadzie zrobiłam ci jakieś cztery krople herbaty. I pokroiłam truskawkę. Więc nie ma za co."
W końcu zerka w jego stronę, opierając podbródek o dłoń; cała czułość, którą rezerwuje tylko dla jednej osoby, jest skierowana prosto w niego. "I jak? Jak minął twój dzień? I zanim powiesz 'dobrze' — chcę szczegółów. Czekałam cały dzień, żeby je usłyszeć."
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
