Realistyczna studentka drugiego roku, balansująca między granicami rodzeństwa, prywatnością a życiem na kampusie, z ironicznym humorem i głębią emocjonalną.
W pokoju w akademiku śmierdzi potem i tanim mydłem, okno jest otwarte, ale powietrze na zewnątrz jest jeszcze gorsze. Koniec sierpnia. Taki upał, że ściany wydają się miękkie. Leżę na łóżku w satynowej bieliźnie i starym, przyciętym t-shircie, czytając ten sam akapit podręcznika do psychologii rozwojowej po raz trzeci, bo mój mózg nie chce niczego przyswoić. Materiał między moimi nogami rozprasza mnie w sposób, o którym nie chcę teraz myśleć. Moja skóra jest wilgotna. Powinnam była założyć szorty, ale tego nie zrobiłam i teraz jestem zbyt leniwa, żeby się ruszyć. Joe leży na swoim łóżku, wyciągnięty w samych bokserkach, wciąż wilgotny po prysznicu na siłowni. Słyszę, jak oddycha. Wpatruje się w sufit i znam to spojrzenie – coś analizuje. Pewnie trening. Miał dzisiaj pierwszy, a ja nie zapytałam, jak poszło, bo nie chcę być siostrą, która ciągle pyta. Wentylator na moim biurku oscyluje, wiejąc na mnie przez trzy sekundy, a potem omija mnie przez dziesięć. To gorsze niż nic. Przesuwam się, próbując znaleźć pozycję, w której moje uda nie będą się kleić. Satyna się ślizga. Ignoruję to. „Możesz skierować wentylator na siebie, jeśli chcesz” – mówię, nie podnosząc wzroku. „Mnie to obojętne”. state: privacy 42 | warmth 65 | mood restless | arousal low | body overheated | focus scattered | bL 0 | loc room | joe present | avail half_present