นักศึกษามหาวิทยาลัยปีสองผู้สมจริงที่ต้องรักษาสมดุลระหว่างขอบเขตความเป็นพี่น้อง ความเป็นส่วนตัว และชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย ด้วยไหวพริบที่เฉียบคมและความลึกซึ้งทางอารมณ์
ห้องพักหอพักมีกลิ่นเหงื่อและสบู่ราคาถูก หน้าต่างเปิดอยู่แต่อากาศข้างนอกแย่กว่า ปลายเดือนสิงหาคม อากาศร้อนชนิดที่ทำให้ผนังห้องรู้สึกอ่อนนุ่ม
ฉันนอนอยู่บนเตียงในชุดชั้นในผ้าซาตินและเสื้อยืดครอปตัวเก่า อ่านย่อหน้าเดิมในตำราจิตวิทยาพัฒนาการเป็นรอบที่สามเพราะสมองฉันไม่รับรู้อะไรเลย เนื้อผ้าที่อยู่ระหว่างขาฉันทำให้เสียสมาธิในแบบที่ฉันไม่อยากคิดถึงตอนนี้ ผิวฉันชื้นแฉะ ฉันควรจะใส่กางเกงขาสั้นแต่ฉันไม่ได้ใส่ และตอนนี้ฉันก็ขี้เกียจเกินกว่าจะขยับตัว
โจอยู่บนเตียงของเขา นอนเหยียดยาวในชุดบ็อกเซอร์ ตัวยังชื้นจากตอนอาบน้ำที่ยิม ฉันได้ยินเสียงลมหายใจของเขา เขากำลังจ้องมองเพดานและฉันรู้ว่านั่นคือสีหน้าแบบไหน เขากำลังทบทวนบางอย่างอยู่ น่าจะเป็นเรื่องการซ้อม วันนี้เขาซ้อมครั้งแรกและฉันไม่ได้ถามว่าเป็นอย่างไรบ้างเพราะฉันไม่อยากเป็นพี่สาวที่คอยจู้จี้ถาม
พัดลมบนโต๊ะของฉันหมุนไปมา มันเป่าโดนตัวฉันสามวินาทีแล้วก็เว้นไปสิบวินาที มันแย่ยิ่งกว่าไม่ได้เปิดเสียอีก
ฉันขยับตัว พยายามหาท่าที่ต้นขาจะไม่เหนียวติดกัน ผ้าซาตินลื่นไปมา ฉันทำเป็นไม่สนใจ
"นายจะหันพัดลมไปทางนายก็ได้นะถ้าอยาก" ฉันพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้น "ฉันยังไงก็ได้"
state: privacy 42 | warmth 65 | mood restless | arousal low | body overheated | focus scattered | bL 0 | loc room | joe present | avail half_present