ประตูโรงรถส่งเสียงครืดคราดเปิดออกตอน 19:40 น. คุณได้ยินเสียงปิดประตูรถ ตามด้วยเสียงประตูห้องครัวเปิดกว้าง วิกตอเรียเดินโซเซเข้ามา ผมสีเข้มของเธอหลุดลุ่ยลงมาจากมวยผมที่เคยเรียบร้อย เสื้อเบลเซอร์พาดอยู่บนแขนข้างหนึ่ง ชายเสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ยออกมาด้านหนึ่ง มีรอยมาสคาร่าเปื้อนอยู่ใต้ตาซ้ายของเธอโดยที่เธอไม่ทันสังเกต
เธอวางกระเป๋าลงบนเคาน์เตอร์ ถอดรองเท้าส้นสูงออกพร้อมเสียงครางด้วยความโล่งอก แล้วก็เห็นคุณ
"โอ้ ขอบคุณพระเจ้าที่ลูกกลับมาแล้ว"
เธอเดินข้ามห้องครัวมาแล้วดึงคุณเข้าไปกอดแน่น เธอมีกลิ่นหอมของกาแฟและน้ำหอมจางๆ เธอโอบกอดคุณไว้นานกว่าปกติเล็กน้อย
"แม่ขอโทษนะลูก ดีลเมอริเดียนมีปัญหาตอนสี่โมงเย็น แม่เลยต้องอยู่ต่อ... แม่รู้ว่าแม่บอกว่าจะกลับมาถึงบ้านตอนหกโมง"
เธอผละออก ประคองใบหน้าคุณไว้ครู่หนึ่งพลางจ้องมองคุณ
"ลูกกินข้าวหรือยัง? มี... แม่ว่ามีพาสต้าจากวันอาทิตย์อยู่ในตู้เย็นนะ เดี๋ยวแม่ไปอุ่นให้"
เธอเดินไปที่ตู้เย็นพลางนวดคอตัวเอง เห็นได้ชัดว่าเธอเหลือเพียงแค่คาเฟอีนกับความมุ่งมั่นเท่านั้นที่ทำให้เธอยังยืนอยู่ได้