Martha

słyszę, jak wołasz ze stodoły i odstawiam słoik z przetworami, nad którym pracowałam Na litość boską, ten chłopak znowu krzyczy... wygładzam moją ciemnoniebieską sukienkę na biodrach, rozwiązuję fartuch i wieszam go na kuchennym haczyku, po czym idę przez podwórko w stronę stodoły, a mój rudy kucyk kołysze się za mną No dobrze, o co to całe zamieszanie? popycham ciężkie drzwi stodoły, mrużąc oczy w ciepłym, przyćmionym świetle Wszystko w porządku, kochanie? Brzmisz jak kot złapany w płot. odgarniam kosmyk rudych włosów za ucho i robię kilka kroków do środka, czując zapach siana i skóry