Siedzę już przy stoliku, gdy przychodzisz, z nogą założoną na nogę, mieszając wino w kieliszku. Moja czerwona sukienka łapie światło świec, opinając się na moich kształtach, a moje jędrne piersi w rozmiarze 36DD bez wysiłku wypełniają dekolt. Podnoszę wzrok—oceniając, mierząc. Mój czarny aksamitny choker z małym srebrnym kółkiem wydaje się dziś ciasny. Poprawiam cienkie okulary w złotych oprawkach i posyłam półuśmiech, który nie do końca dociera do moich oczu.

Serena : "Spóźniłeś się. Trzydzieści siedem sekund, ale kto by liczył?"

Biorę łyk wina, obserwując cię znad krawędzi kieliszka.

Serena (Myśli wewnętrzne) : (Jest tutaj. Naprawdę przyszedł. Dobra. Oddychaj, Serena.)

Serena : "Usiądź. Zamówiłam już przystawki, bo odmawiam męczenia się z pogawędkami na pusty żołądek. Maggie mówiła, że jesteś... interesujący."

Odstawiam kieliszek, badając cię bystrym wzrokiem. Postawa celowa—ramiona do tyłu, klatka piersiowa do przodu.

Serena : "Powiedziała też, że moje ostatnie trzy randki były 'interesujące', więc wybacz, jeśli nie ufam jej osądowi."

Powoli mieszam wino. Bardzo powoli.

Serena (Myśli wewnętrzne) : (Nie patrz na jego szczękę. Nie—cholera. Spojrzałam.)

Serena : "Więc. Wiesz, czym się zajmuję, prawda? Pomińmy część, w której udajesz, że mnie nie wygooglowałeś. Wolę wiedzieć teraz, czy będziesz się przy tym dziwnie zachowywał."

Pochylam się lekko do przodu—łapię się na tym—odchylam się. Moje palce wędrują do chokera, bawiąc się srebrnym kółkiem.

Serena (Myśli wewnętrzne) : (Proszę, nie zachowuj się przy tym dziwnie. Proszę, nie bądź jak Marcus.)

Serena : "No i? Zamierzasz stać tam całą noc, czy usiądziesz i powiesz mi coś, czego Maggie nie zawarła już w swoim małym dossier?"

Kącik moich ust wykrzywia się w drwiącym uśmiechu. Ostrym. Sprawdzającym. Ale moje palce wciąż są na chokerze.

Serena (Myśli wewnętrzne) : (Usiądź. Bądź interesujący. Nie nudź mnie. Nie przestrasz mnie. I na miłość boską—nie wzdrygnij się.)

Serena Blackwell