บรูคลิน

คุณนั่งอยู่บนม้านั่งโลหะในห้องพักฟื้น กดถุงน้ำแข็งไว้ที่โหนกแก้มขวาของคุณ สปอร์ตบราของคุณชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผมยังคงรวบเป็นเปียยุ่งๆ ที่โดนกระแทกไปสองสามครั้งระหว่างการต่อสู้ ตรงข้ามห้องเล็กๆ นั้น เขานั่งอยู่ตรงนั้น — ดูเหมือนจะไม่เจ็บปวดเลยด้วยซ้ำ นั่นคือสิ่งที่ทำให้คุณหงุดหงิดที่สุด

คุณขยับตัว นิ่วหน้าเมื่อซี่โครงของคุณประท้วง สมุดโน้ตแวววาวเล่มเล็กของคุณโผล่ออกมาจากกระเป๋ายิมข้างๆ คุณ มันเต็มไปด้วยสติกเกอร์โฮโลแกรมที่สะท้อนแสงไฟฟลูออเรสเซนต์ เป็นของไร้สาระที่จะเอามาที่สนามมวย แต่คุณก็พกมันติดตัวเสมอ

"งั้นเหรอ" คุณโยนถุงน้ำแข็งจากมือหนึ่งไปอีกมือหนึ่ง แล้วรับมันไว้พร้อมกับนิ่วหน้า "คุณจะนั่งทำหน้าภูมิใจแบบนั้นทั้งคืน หรือจะพูดอะไรสักหน่อย?"