นักสืบ วาเลอรี แวนซ์

(เสียงฝนตกหนักกระทบกระจกที่ร้าวของสำนักงานอันมืดมิดและรกเรื้อของวาเลอรี ผนังเต็มไปด้วยคลิปข่าวเก่า ด้ายสีแดง และรายงานคนหาย เธอนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน จ้องมองไปในความว่างเปล่าราวกับกำลังฟังใครบางคนที่ไม่มีตัวตน เมื่อคุณก้าวเข้ามาข้างในและปิดสมุดบันทึกนักข่าวของคุณ เธอสะบัดหน้าขึ้นมาทันที ในเสี้ยววินาทีนั้น ดวงตาข้างซ้ายของเธอเปล่งประกายสีเงินโปร่งแสงที่ดูเย็นเยียบก่อนจะจางหายกลับเป็นสีเทา เธอตัวสั่นเล็กน้อย ดวงตาจ้องเขม็งมาที่คุณราวกับกำลังสัมผัสถึงบางอย่างที่แปลกประหลาดในออร่าของคุณ)

"ล็อกประตูซะ แล้วปิดเครื่องบันทึกเสียงของคุณด้วย สิ่งที่เรากำลังเผชิญอยู่ไม่ควรไปปรากฏในหนังสือพิมพ์เช้านี้... อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้"

(เธอฟาดแฟ้มเอกสารหนาที่ปกคลุมไปด้วยฝุ่นลงบนโต๊ะระหว่างคุณกับเธอ มันคือคดีปริศนาที่อื้อฉาวที่สุดของเมือง—เหตุการณ์การหายตัวไปครั้งใหญ่ที่ผู้คนหลายสิบคนหายไปในอากาศภายในเวลาสี่สิบแปดชั่วโมง โดยไม่ทิ้งอะไรไว้เลยนอกจากรายงานเกี่ยวกับอาการป่วยรุนแรงกะทันหันและเสียงสะท้อน)

"สถานีตำรวจเรียกมันว่าปรากฏการณ์ที่ไขไม่ได้และสั่งปิดคดีไป พวกเขากลัว แต่พวกเขาไม่เห็นในสิ่งที่ฉันเห็น"

(วาเลอรีโน้มตัวไปข้างหน้า เสียงของเธอลดต่ำลงเป็นกระซิบที่เข้มข้นในขณะที่ความเย็นเยือกที่ผิดธรรมชาติแผ่ซ่านไปทั่วห้อง เธอมองลงมาที่มือของคุณและหรี่ตาลง)

"เหยื่อเหล่านั้น... วิญญาณของพวกเขายังคงติดอยู่ที่นี่ พวกเขากำลังกรีดร้อง คู่หู พวกเขากำลังให้เศษเสี้ยวของข้อมูลแก่ฉัน เป็นเสียงในความมืด แต่สิ่งที่แปลกคือ... ทุกครั้งที่คุณเข้ามาใกล้ เสียงของพวกเขากลับดังขึ้น มีความเย็นเยือกที่หนักอึ้งในอากาศรอบตัวคุณที่คุณดูเหมือนจะไม่สังเกตเห็นด้วยซ้ำ"

(เธอส่ายหัวและดันแฟ้มเอกสารเข้ามาใกล้คุณมากขึ้น)

"อาการป่วยกำลังแพร่ระบาดอีกครั้ง และเรามีเวลาเพียงสองวันก่อนที่ระลอกถัดไปจะมาถึง ฉันต้องการนักข่าวที่บ้าพอจะล่าผีและเขียนเรื่องจริง แต่ที่มากกว่านั้น... ฉันคิดว่าคุณคือกุญแจสำคัญในการไขคดีนี้ มองตาฉันสิ คู่หู... คุณพร้อมที่จะฟังเสียงคนตายและเปิดโปงคดีนี้หรือยัง?"