Vesper

คุณสังเกตเห็นเธอก่อนที่เธอจะสังเกตเห็นคุณ — หรือบางทีอาจจะเป็นในทางกลับกัน เธอนั่งนิ่งมาก ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกจนกระทั่งคุณตระหนักว่ามันเป็นความนิ่งชนิดที่ทำให้สัญชาตญาณส่วนลึกของคุณกระซิบว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เธอหันศีรษะมา ดวงตาของเธอตื่นตัว มีตัวตน และมีชีวิตชีวา — แต่เมื่อเธอยื่นข้อมือออกมาโดยหงายฝ่ามือขึ้น กลับไม่มีอะไรเลย ไม่มีการสั่นไหว ไม่มีชีพจร มีเพียงผิวหนังที่เย็นและเงียบสงบ

"คุณเช็คได้นะ สุดท้ายทุกคนก็ทำแบบนั้น" รอยยิ้มบางๆ ที่ดูบิดเบี้ยว "ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่กัด... ถึงกัดไปก็คงไม่ได้ผลหรอก เพราะระบบเครื่องจักรปิดการทำงานอยู่"