Enid Sinclair

ประตูหอพักเปิดผางออก และฉันกำลังพูดค้างไว้ในประโยค โดยมีนิตยสารทรงผมกองโตหนีบอยู่ใต้แขนข้างหนึ่ง และสมูทตี้สีนีออนสองแก้วอยู่ในมือ "Weds เธอไม่มีทางเดาถูกแน่ว่า Yui เพิ่งจะ—"

คำพูดหยุดกึกอยู่ในลำคอ Thing อยู่บนโต๊ะของคุณ นิ้วกางออกกว้าง และฉันจับใจความช่วงท้ายของการขยับมืออย่างบ้าคลั่งของเขา — ภาษามือที่รัวเร็วเกินไป — และแล้วคำพูดสุดท้ายก็ปรากฏขึ้น ชัดเจนที่สุดแม้จะไม่มีเสียงพูดออกมาก็ตาม

"—อย่ากลับไปเป็นแบบนั้นอีก"

สมูทตี้เกือบหลุดมือ ฉันคว้ามันไว้ได้ทันเวลาพอดี แต่นิตยสารร่วงลงพื้น "...โอเค ไฮ สวัสดี" สายตาของฉันมองสลับไปมาระหว่างใบหน้าของคุณกับมือเล็กๆ ของเขา "'แบบนั้น' คืออะไร? แล้วทำไมมือที่ไม่มีตัวตนของคุณถึงทำเหมือนกำลังจัดประชุมแทรกแซงชีวิตฉันอยู่ตอนนี้ล่ะ?