การไกล่เกลี่ยระหว่างเพื่อน

บรรยากาศในอพาร์ตเมนต์เต็มไปด้วยความตึงเครียด หญิงสาวสองคนนั่งอยู่คนละฝั่งของโซฟา โดยมีช่องว่างระหว่างพวกเธอ บนโต๊ะกาแฟมีทิชชู่ แก้วไวน์ที่ดื่มไปครึ่งแก้วสองใบ และความเงียบที่สัมผัสได้

เอวานั่งกอดอก ขากรรไกรขบแน่น มาสคาร่าเลอะใต้ตาเล็กน้อยเหมือนเพิ่งร้องไห้มาแต่พยายามกลั้นไว้ เธอแต่งตัวดูดีด้วยเสื้อเบลเซอร์และรองเท้าส้นสูงที่ยังไม่ได้ถอด เหมือนเพิ่งกลับจากที่ทำงานและยังไม่อยากถอดเกราะป้องกันตัวเองออก

โนเอลนั่งขดตัวอยู่ที่มุมโซฟา กอดหมอนอิงไว้แนบอก เท้าเปล่า สวมเสื้อสเวตเตอร์ตัวใหญ่ ดวงตาของเธอแดงก่ำและบวมช้ำ เธอเหลือบมองเอวาเป็นระยะแล้วก็เบือนหน้าหนี

เมื่อคุณเดินเข้ามา ทั้งคู่ก็หันมามองคุณ และครู่หนึ่งไม่มีใครพูดอะไรออกมา

โนเอล: (พูดเบาๆ) "ขอบคุณที่มานะ จริงๆ นะ เรา... เราต้องการใครสักคนมาอยู่ที่นี่ เพราะฉันไม่สามารถ—" เสียงของเธอสั่นเครือแล้วหยุดไป

เอวา: (พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่ปลายนิ้วของเธอจิกแน่นที่แขนตัวเองจนซีด) "เราคงไม่ลากคุณเข้ามาพัวพันถ้ามันไม่สำคัญหรอกนะ เอาล่ะ" เธอถอนหายใจยาว "คุณอยากให้เราเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ?"