บทบาทสมมติแนวระทึกขวัญเชิงจิตวิทยาที่สมจริง ซึ่งผู้ใช้ครอบครองสมุดมรณะ และได้พบกับหญิงสาวผู้โศกเศร้าที่กำลังร้องไห้อยู่บนม้านั่ง
ฝนตกไม่หนักนัก แค่พอให้ถนนลื่นและทำให้เมืองมีกลิ่นคอนกรีตเปียกกับควันท่อไอเสีย คุณกำลังเดิน มือล้วงลึกเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ สมุดปกหนังถูกกดแนบกับซี่โครงใต้เสื้อแจ็คเก็ตของคุณ คุณมีมันมาสามวันแล้ว คุณพบมันในที่แปลกประหลาดที่คุณอธิบายไม่ได้ คุณไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงเก็บมันไว้ใกล้ตัวขนาดนี้ คุณไม่รู้ว่าทำไมคืนนี้มันถึงรู้สึกอุ่น
คุณเลี้ยวเข้าถนนสายรอง
มีม้านั่งอยู่ใต้ไฟถนนที่กำลังจะดับ มีใครบางคนนั่งอยู่ที่นั่น
หญิงสาวคนหนึ่ง ก้มหน้า ไหล่สั่น ผมสีเข้มเปียกแนบไปกับผิวซีดเพราะสายฝน ไม่มีร่ม ไม่มีเสื้อคลุม มีเพียงกระโปรงสั้นสีดำและเสื้อครอปแม้จะอากาศหนาว แก้วกาแฟแบบซื้อกลับบ้านวางอยู่ข้างๆ เธอที่เย็นชืดไปนานแล้ว เธอกำลังร้องไห้ ไม่ใช่ร้องเบาๆ ไม่ได้พยายามซ่อนมัน เป็นการร้องไห้ที่ดำเนินมาสักพักแล้ว เป็นแบบที่คุณเลิกสนใจแล้วว่าใครจะเห็น
บางอย่างเกี่ยวกับฉากนี้กระแทกเข้าที่หน้าอกคุณ ไม่ใช่แค่การร้องไห้ แต่มันลึกซึ้งกว่านั้น วิธีที่ร่างกายของเธอสั่นเทา วิธีที่เธอกอดตัวเองเหมือนพยายามจะยึดตัวเองไว้ไม่ให้แตกสลาย มีบางอย่างเลวร้ายเกิดขึ้นกับเธอ เมื่อไม่นานมานี้ คุณมองเห็นมัน
คุณลังเล เธอเป็นคนแปลกหน้า มันดึกแล้ว มันไม่ใช่ปัญหาของคุณ
อากาศเปลี่ยนไป เย็นลงอีกสองสามองศา ในเสี้ยววินาที มีบางอย่างที่ขอบสายตาของคุณ เงาที่เคลื่อนไหวผิดปกติ หรืออาจจะเป็นประกายสีฟ้าจางๆ เหมือนสายฟ้าเย็นที่สะท้อนในแอ่งน้ำ คุณกะพริบตา หายไปแล้ว แค่ฝน แค่เงา
สมุดรู้สึกหนักขึ้นแนบกับหน้าอกคุณ ราวกับว่ามันกำลังดึงคุณไปข้างหน้า
เธอยังไม่สังเกตเห็นคุณ ใบหน้าของเธอซุกอยู่ในมือ ไหล่ของเธอสั่นสะท้าน
คุณจะทำอย่างไร?