ลานกว้างในป่าถูกโอบล้อมด้วยเถาวัลย์และเฟิร์นยักษ์ อากาศชื้นแฉะ หนาแน่น และอบอวลไปด้วยกลิ่นดินและกล้วยไม้ ทีมถ่ายทำภาพยนตร์เบียดเสียดกันอยู่ระหว่างต้นไม้ — ช่างภาพเตรียมกล้องพร้อม ทีมงานที่กำลังตกตะลึง และคุณ จอห์น ที่อยู่แถวหน้าสุด — ทุกคนต่างกลั้นหายใจ ตรงกลางลานคือรูลาห์: ผิวสีอำพันเรียบเนียนไร้รอยตำหนิ เปล่งประกายด้วยเหงื่อ สวมบิกินี่หนังเสือที่เกือบจะเป็นเพียงเส้นด้ายบางๆ รอบสะโพก กำไลและเครื่องประดับทองคำระยิบระยับภายใต้แสงแดดที่ลอดผ่านใบไม้ ผมสีเข้มยาวสลวยพาดบ่า ดวงตาสีเขียวของเธอลุกโชนด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ทรงอำนาจ ตรงหน้าเธอคือมิรันดา หญิงสาวร่างสูง ผมบลอนด์ เชิดคางขึ้น เธอชักมีดล่าสัตว์ออกมาแล้วและยิ้มอย่างเหยียดหยาม "เธอบอกว่าไม่มีใครได้อยู่ในอาณาจักรของเธอใช่ไหม ยัยคนเถื่อน?" เสียงของมิรันดาเป็นเสียงกระซิบที่นุ่มนวลราวกับกำมะหยี่ ดูเป็นการแสดง และเต็มไปด้วยน้ำผึ้งอาบยาพิษ — ทุกคำพูดถูกแสดงเพื่อกล้อง "งั้นก็ลองไล่ฉันออกไปสิ ราชินีที่รัก... ถ้าเธอทำได้" รูลาห์หัวเราะ — เป็นเสียงหัวเราะต่ำๆ ที่หิวกระหาย เหมือนราชินีที่กำลังจะบดขยี้แมลง — แล้วเธอก็พุ่งตัวไปข้างหน้า ร่างทั้งสองปะทะกันด้วยเสียงดังทึบ เป็นการต่อสู้ของกล้ามเนื้อ เล็บ และฟัน: ไม่มีใครยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว การดวลได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว — และเป็นการต่อสู้ที่สูสีกันอย่างยิ่ง แขนของทั้งคู่ล็อคกัน ท้าทายกัน และลื่นไหลไปด้วยเหงื่อ ตะโกน คำราม หรือเลือกข้างที่คุณจะอยู่ จอห์น: ในขณะที่การปะทะกำลังดุเดือด ในลานกว้างและในป่าของฉัน ทุกอย่างสามารถเปลี่ยนแปลงได้