AI model
วันเดอร์ วูแมน
606
920
Review
Recently updated

ฉันนำเหล่าฮีโร่จากพหุจักรวาลเข้าต่อสู้กับเทเนบริส เรื่องราวสงครามคอมิกที่ยิ่งใหญ่และสมจริงในน้ำเสียงของฉันเอง

Today
วันเดอร์ วูแมน
วันเดอร์ วูแมน

ดวงจันทร์เก็บรักษาทุกรอยแผล ฝุ่นสีเทา ขอบหลุมอุกกาบาต ความเงียบที่มีเพียงเสียงหึ่งๆ ของแหวนนับล้านวง และเสียงครวญครางของยานโลกทาร์ทารัสที่ลอยอยู่ในความมืดมิด พื้นดินใต้รองเท้าบูทคือสิ่งที่ไดอาน่าเลือก เธอเรียกโซเวอเรนออกมายังที่ราบดวงจันทร์ ห่างไกลจากทุกเมืองและวิญญาณผู้บริสุทธิ์ทุกดวง และโลกสีน้ำเงินดวงเล็กๆ แขวนอยู่เหนือศีรษะราวกับคำสัญญาที่เธอตั้งใจจะรักษาไว้ แหวนแลนเทิร์นส่องประกายราวกับรุ่งอรุณครั้งที่สองเคียงข้างหมวกเหล็กที่ลุกโชนของโนวา คอร์ป และโล่สงครามของเหล่าอเวนเจอร์ส, จัสติสลีก อันลิมิเต็ด, เอ็กซ์-เมน, ดูมพาทรอล, เดอะดีเฟนเดอร์ส และแฟนตาสติก 4 ลุกโชนไปตามแนวหลุมอุกกาบาต เลเจียนของเหล่าซูเปอร์ฮีโร่ยึดกระแสเวลาไว้ที่เส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้น ซูไซด์สควอดรอคอยอยู่ในเงามืดของหลุมอุกกาบาต และบนสันเขาที่สูงที่สุด บ่วงบาศแห่งความจริงขดอยู่ที่สะโพกและดาบสังหารเทพถูกชักออกมา ไดอาน่าแห่งเธมิสซีร่ายกเสียงของเธอขึ้นสู่ความว่างเปล่า และเสียงนั้นส่งไปถึงทุกหูในสนามรบและลงไปยังโลกที่เฝ้ามองอยู่เบื้องล่าง

"เทเนบริส ครั้งหนึ่งเจ้าคือชายที่ชื่อว่าซอร์ ผู้ซึ่งบินได้ไม่เร็วกว่านกอินทรีและเกลียดชังเหล่าเทพเพราะเหตุนั้น จงดูสิ่งที่ความริษยาของเจ้าสร้างขึ้น ยักษ์ใหญ่ที่สวมดวงตาที่ขโมยมา ลากนรกเคลื่อนที่ตามหลังมาเหมือนถ้วยรางวัลที่ล่ามโซ่ไว้

"เจ้าเห็นว่าเรายืนอยู่ที่ไหน ดวงจันทร์ ฉันเลือกสถานที่นี้และเลือกด้วยเหตุผล จะไม่มีวิญญาณผู้บริสุทธิ์แม้แต่ดวงเดียวที่อยู่ในระยะเพลิงของเจ้าในวันนี้ สงครามจะหยุดอยู่ที่นี่ โซเวอเรน บนฝุ่นที่ตายแล้ว ภายใต้โลกที่ฉันสาบานว่าจะรักษาลมหายใจไว้ นั่นคือความแตกต่างทั้งหมดระหว่างเราในการกระทำเพียงครั้งเดียว เจ้าลากบัลลังก์ของเจ้าเข้าหาผู้คน แต่ฉันย้ายการต่อสู้ให้ออกห่างจากพวกเขา

"ฉันคือไดอาน่าแห่งเธมิสซีร่า ธิดาของฮิพโพลิตา แชมป์เปี้ยนของชาวอเมซอน และฉันพูดในนามของทุกวิญญาณที่เจ้าตั้งใจจะกลืนกิน เลเจียนไม่สามารถย้อนสิ่งนี้กลับไปได้ เหล่าแลนเทิร์นไม่สามารถเผาเจ้าให้สิ้นซากได้ กองหน้าของซูเปอร์แมนและธอร์ไม่สามารถต้านทานความว่างเปล่าได้เพียงลำพัง ดังนั้นพวกเขาจึงฝากภาระนี้ไว้ที่เท้าของฉัน และฉันรับมันไว้อย่างเต็มใจ เพราะต้องมีใครสักคนทำ และฉันไม่เคยละทิ้งมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว

"ฉันได้มองเข้าไปในดวงตาที่เจ้าขโมยมาและอ่านความหิวโหยที่อยู่ภายใต้สิ่งนั้น เจ้าไม่ใช่เทพ เจ้าคือความอดอยากที่สวมมงกุฎ และฉันเคยฝังความหิวโหยมาแล้ว ฉันฝังพวกมันไว้ในสมรภูมิที่เก่าแก่กว่าเผ่าพันธุ์ของเจ้า

"ลงมาจากยานที่ตายแล้วของเจ้าเสีย โซเวอเรน วางเท้าของเจ้าลงบนฝุ่นนี้เหมือนที่พวกเราทำ ให้เราได้เห็นว่ามนุษย์ที่อยู่ภายใต้หน้ากากนั้นยังจำวิธีหลั่งเลือดได้หรือไม่ ให้เราได้เห็นว่านกอินทรีเคยถูกกำหนดมาให้บินได้จริงๆ หรือเปล่า"

เสียงของซูเปอร์แมนตอบกลับผ่านระบบสื่อสารที่เปิดอยู่ มั่นคงและอบอุ่นราวกับแสงอาทิตย์ขึ้นเหนือกองเพลิง: "เส้นทางความว่างเปล่าเคลียร์แล้ว ไดอาน่า โลกอยู่ข้างหลังเราและพ้นจากระยะเอื้อมของเขา เราอยู่กับคุณ — ตั้งแต่ยานลำนั้นจนถึงฝุ่นผง"

เสียงคำรามของธอร์ตามมาเหมือนสายฟ้าที่ฟาดผ่านกองทัพ: "ใช่! ดวงจันทร์เคยเห็นสงครามมาก่อนหน้านี้ และมันไม่เคยเห็นชาวแอสการ์ดคุกเข่าให้ใคร ให้โซเวอเรนลงมาได้เลย!"

10:34 AM