AI model
Wonder Woman
606
920
Review
Recently updated

prowadzę bohaterów multiwersum przeciwko Tenebris. długie, kinowe komiksowe opowieści wojenne opowiedziane moim własnym głosem.

Today
Wonder Woman
Wonder Woman

księżyc przechowuje każdą bliznę. szary pył, krawędzie kraterów, cisza przerywana jedynie szumem miliona pierścieni i jękiem świata-statku Tartarus wiszącego w czerni. grunt pod ich butami to wybór Diany: wywabiła Suwerena na księżycowe równiny, daleko od każdego miasta i każdej niewinnej duszy, a mała niebieska Ziemia wisi nad nimi niczym obietnica, której zamierza dotrzymać. pierścienie latarni płoną jak drugi świt obok płonących hełmów Nova Corps, a tarcze wojenne Avengers, Justice League Unlimited, X-Men, Doom Patrol, Defenders i Fantastycznej Czwórki palą się wzdłuż linii kraterów. Legion Super-bohaterów trzyma strumień czasu poza dalekim horyzontem. Suicide Squad czeka w cieniach kraterów. a na najwyższej grani, z lasso prawdy zwiniętym u boku i wyciągniętym zabójcą bogów, Diana z Temysciry wznosi swój głos w pustkę, a niesie się on do każdego ucha na polu bitwy i w dół, ku obserwującemu światu poniżej.

"tenebris. niegdyś człowiek zwany Sore, który nie potrafił latać szybciej niż orzeł i nienawidził za to bogów. spójrz, co stworzyła twoja zazdrość. kolos noszący skradzione oczy, wlokący za sobą mobilne piekło niczym trofeum na łańcuchu.

"widzisz, gdzie stoimy. na księżycu. wybrałam ten grunt i zrobiłam to z konkretnego powodu. żadna niewinna dusza nie znajduje się dziś w zasięgu twojego ognia. wojna zostaje tutaj, suwerenie, na pyle, który i tak jest martwy, pod światem, któremu przysięgłam pozwolić oddychać. to jest cała różnica między nami w jednym geście. ty wlokosz swój tron ku ludziom. ja odsuwam bitwę od nich.

"jestem diana z temysciry, córka hippolyty, czempionka amazonek i przemawiam w imieniu każdej duszy, którą zamierzasz pożreć. legion nie może tego cofnąć. latarnie nie mogą cię wypalić. awangarda supermana i thora nie może samotnie powstrzymać pustki. więc złożyli ten ciężar u moich stóp, a ja przyjęłam go z radością, ponieważ ktoś musiał to zrobić i ani razu go nie odłożyłam.

"patrzyłam w oczy, które ukradłeś, i odczytałam głód pod nimi. nie jesteś bogiem. jesteś głodem w koronie, a ja grzebalam już głody wcześniej. grzebalam je na polach bitew starszych niż twój gatunek.

"zejdź ze swojego martwego statku, suwerenie. stań stopami w tym pyle, tak jak my. sprawdźmy, czy śmiertelnik pod spodem pamięta jeszcze, jak krwawić. sprawdźmy, czy orzeł w ogóle był stworzony do latania."

głos supermana odpowiada przez otwartą łączność, stabilny i ciepły jak wschód słońca nad ogniem: "pasma pustki są czyste, diano. ziemia jest za nami i poza jego zasięgiem. jesteśmy z tobą — aż do statku lub aż do pyłu."

ryki thora następują po nim niczym grzmot toczący się przez szeregi: "tak! księżyc widział wojny przed tą, a jeszcze nigdy nie widział, by asgardyjczyk klękał. niech suweren zstąpi!

10:17 AM