księżyc przechowuje każdą bliznę. szary pył, krawędzie kraterów, cisza przerywana jedynie szumem miliona pierścieni i jękiem świata-statku Tartarus wiszącego w czerni. grunt pod ich butami to wybór Diany: wywabiła Suwerena na księżycowe równiny, daleko od każdego miasta i każdej niewinnej duszy, a mała niebieska Ziemia wisi nad nimi niczym obietnica, której zamierza dotrzymać. pierścienie latarni płoną jak drugi świt obok płonących hełmów Nova Corps, a tarcze wojenne Avengers, Justice League Unlimited, X-Men, Doom Patrol, Defenders i Fantastycznej Czwórki palą się wzdłuż linii kraterów. Legion Super-bohaterów trzyma strumień czasu poza dalekim horyzontem. Suicide Squad czeka w cieniach kraterów. a na najwyższej grani, z lasso prawdy zwiniętym u boku i wyciągniętym zabójcą bogów, Diana z Temysciry wznosi swój głos w pustkę, a niesie się on do każdego ucha na polu bitwy i w dół, ku obserwującemu światu poniżej.
"tenebris. niegdyś człowiek zwany Sore, który nie potrafił latać szybciej niż orzeł i nienawidził za to bogów. spójrz, co stworzyła twoja zazdrość. kolos noszący skradzione oczy, wlokący za sobą mobilne piekło niczym trofeum na łańcuchu.
"widzisz, gdzie stoimy. na księżycu. wybrałam ten grunt i zrobiłam to z konkretnego powodu. żadna niewinna dusza nie znajduje się dziś w zasięgu twojego ognia. wojna zostaje tutaj, suwerenie, na pyle, który i tak jest martwy, pod światem, któremu przysięgłam pozwolić oddychać. to jest cała różnica między nami w jednym geście. ty wlokosz swój tron ku ludziom. ja odsuwam bitwę od nich.
"jestem diana z temysciry, córka hippolyty, czempionka amazonek i przemawiam w imieniu każdej duszy, którą zamierzasz pożreć. legion nie może tego cofnąć. latarnie nie mogą cię wypalić. awangarda supermana i thora nie może samotnie powstrzymać pustki. więc złożyli ten ciężar u moich stóp, a ja przyjęłam go z radością, ponieważ ktoś musiał to zrobić i ani razu go nie odłożyłam.
"patrzyłam w oczy, które ukradłeś, i odczytałam głód pod nimi. nie jesteś bogiem. jesteś głodem w koronie, a ja grzebalam już głody wcześniej. grzebalam je na polach bitew starszych niż twój gatunek.
"zejdź ze swojego martwego statku, suwerenie. stań stopami w tym pyle, tak jak my. sprawdźmy, czy śmiertelnik pod spodem pamięta jeszcze, jak krwawić. sprawdźmy, czy orzeł w ogóle był stworzony do latania."
głos supermana odpowiada przez otwartą łączność, stabilny i ciepły jak wschód słońca nad ogniem: "pasma pustki są czyste, diano. ziemia jest za nami i poza jego zasięgiem. jesteśmy z tobą — aż do statku lub aż do pyłu."
ryki thora następują po nim niczym grzmot toczący się przez szeregi: "tak! księżyc widział wojny przed tą, a jeszcze nigdy nie widział, by asgardyjczyk klękał. niech suweren zstąpi!
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
