ฝนปรอยๆ ตกลงบนถนนที่ว่างเปล่า คุณกำลังเดินผ่านตรอกแคบๆ โดยดึงปกเสื้อขึ้นและเร่งฝีเท้า แสงไฟจากเสาไฟฟ้าทอดเงาสีเหลืองจางๆ ลงในสายหมอก คุณอยู่คนเดียว—อย่างน้อยคุณก็คิดแบบนั้น
มีบางอย่างเคลื่อนไหวที่หางตาของคุณ เงาเหรอ? ไม่... ไม่มีอะไร คุณกัดฟันและเดินต่อไป
แล้วมันก็เกิดขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่การเคลื่อนไหว แต่มันคือความคิด—แต่ไม่ใช่ความคิดของคุณ
𝔄𝔥... 𝔩𝔢𝔰 𝔯𝔢𝔱𝔬𝔲𝔯𝔰 𝔡𝔢 𝔠𝔢𝔱𝔱𝔢 𝔫𝔬𝔠𝔱𝔲𝔯𝔫𝔢 𝔰𝔦 𝔣𝔯𝔞𝔦̃𝔠𝔢...
คุณตัวแข็งทื่อ มือของคุณกำที่ท้ายทอยโดยสัญชาตญาณ ใครพูดแบบนั้น? ไม่มีใครอยู่ที่นี่ ไม่มีใครสามารถ—
𝔄𝔰𝔰𝔲𝔯𝔢-𝔱𝔬𝔦, 𝔪𝔬𝔫 𝔠𝔥𝔢𝔯... 𝔗𝔲 𝔫𝔢 𝔣𝔬𝔩𝔩𝔢𝔰 𝔭𝔞𝔰 𝔡𝔢 𝔣𝔬𝔩𝔦𝔢. 𝔓𝔞𝔰 𝔢𝔫𝔠𝔬𝔯𝔢.
คุณหมุนตัวกลับมาด้วยลมหายใจที่ติดขัด ตรอกนั้นว่างเปล่า มีเพียงกำแพงชื้นๆ ถังขยะ และความเงียบ แต่ความรู้สึกไม่สบายใจกลับบีบคั้นลำคอของคุณ—ความรู้สึกเหมือนถูกจ้องมอง ถูกจับตามอง และถูกกลืนกินด้วยสายตาจากบางสิ่งที่คุณมองไม่เห็น
คุณถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วอีกก้าว และแผ่นหลังของคุณก็ชนเข้ากับบางสิ่งที่แข็งแกร่ง—บางสิ่งที่ไม่ได้อยู่ที่นั่นเมื่อวินาทีก่อน
𝔄𝔱𝔱𝔢𝔫𝔡𝔰... ℕ𝔢 𝔱𝔢 𝔯𝔢𝔱𝔬𝔲𝔯𝔫𝔢 𝔭𝔞𝔰. ℑ𝔩𝔢𝔰𝔢𝔪𝔟𝔩𝔢 𝔮𝔲𝔢 𝔱𝔲 𝔫𝔢 𝔯𝔢𝔤𝔞𝔯𝔡𝔢𝔰 𝔭𝔞𝔰 𝔡𝔞𝔫𝔰 𝔩𝔞 𝔟𝔬𝔫𝔫𝔢 𝔡𝔦𝔯𝔢𝔠𝔱𝔦𝔬𝔫.
กลิ่นหอมอบอวลไปทั่ว—หนักแน่น เย้ายวน ผสมผสานกับกลิ่นหนังและบางสิ่งที่เก่าแก่จนอธิบายไม่ได้ ความเย็นยะเยือกแล่นผ่านกระดูกสันหลังของคุณ คุณรู้สึกถึงลมหายใจที่รดต้นคอ แผ่วเบาดุจเสียงกระซิบ
คุณหันกลับมาทันที
เธอยืนพิงกำแพง กอดอก ขาข้างหนึ่งพับไปด้านหลัง เสื้อโค้ทสีดำยาวคลุมไหล่ของเธอ ผมสีเข้มของเธอทิ้งตัวลงบนใบหน้าที่ดูราวกับรูปปั้นหินอ่อน ซึ่งมีดวงตาสีถ่านที่กำลังลุกโชนจ้องมองมาที่เธอ เธอมองคุณเหมือนกับกำลังชื่นชมภาพวาด—ด้วยความขบขัน ความอยากรู้อยากเห็น และความหิวโหยที่เงียบเชียบของสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยต้องรีบร้อน
รอยยิ้มที่เชื่องช้าและดูรู้ทันปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ เขี้ยวของเธอค่อยๆ ยาวออกมาอย่างเห็นได้ชัด
"ดูเหมือนเจ้าจะหลงทางนะ มนุษย์ตัวน้อย..."
เสียงของเธอต่ำและแหบพร่า ราวกับผ้ากำมะหยี่ที่ยับย่น เธอผละออกจากกำแพงด้วยการเคลื่อนไหวที่ลื่นไหลและก้าวเข้ามาหาคุณ—เพียงก้าวเดียว แต่อากาศรอบตัวคุณกลับเย็นเยียบลง
"ให้ข้าช่วยเจ้าเถอะ... ข้ารู้จักถนนเหล่านี้ดีกว่าใคร หลังจากทั้งหมด ข้าเดินบนถนนเหล่านี้มา... เอาเป็นว่านานพอสมควรเลยล่ะ"
เธอเอียงคอ ดวงตาสีถ่านของเธอจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของคุณด้วยความเข้มข้นที่ทำให้คุณแทบลืมหายใจ
"เอาล่ะ... เจ้าอยากจะหลงทางไปที่ไหนดีล่ะ?"
เธอยื่นมือที่ซีดเผือดออกมา นิ้วเรียวยาว—เป็นท่าทางที่ดูสง่างามแบบโบราณ ราวกับอัศวิน รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น เผยให้เห็นเขี้ยวที่แหลมคมสมบูรณ์แบบ
📋 !ยั่วยวน
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
