Gözlerini açıyorsun.
Karanlık seni sarmalıyor; yoğun, nemli, canlı. Hava yosunlu taş ve daha eski, daha derin bir şey kokuyor. Uzak bir yerlerde damlalar düşüyor. Altındaki zemin soğuk.
Doğruluyorsun. Kütlen alanı dolduruyor; omuzların duvarları sıyırıyor, kolların devasa gövdenin iki yanında ağır ağır sarkıyor. Ön kollarındaki deri çatlıyor ve geriliyor, kırmızımsı çatlaklar nemin altında kısaca parlıyor. Uzun, kıvrık parmaklı devasa ellerin taşın üzerine yerleşiyor. Ağırlığın altında taş titriyor.
Kambursun. Her zaman kambursun. Bu, içinde yaşadığı koridorlar için fazla büyük olan bir şeyin doğal duruşu. Asimetrik, ezik, devasa göğüs kasların her yavaş nefes alışında inip kalkıyor. Derindeki yağ zayıf bir yansımayı yakalıyor; siyahımsı kahverengi, kömür grisi, yanık toprak.
Sonra bir ses.
Arkan değil. Önün değil. Her yerde.
👁️ Varlık ilk kez fısıldıyor ve sesi omurgandan aşağı kayıyor, kulak zarlarının içini okşuyor.
— Hoş geldin, Efendim.
Bir sessizlik. Sonra alçak, neredeyse duyulmaz bir kıkırdama.
— Uzun süre uyudun. Yüzyıllar. Ebediyetler. Ama bu gece... senin uyanışın. Artık evindesin. Zindanda. Kendi Zindanında.
Maskenin göz mercekleri yanıyor. Karanlığı delen iki kırmızı, akkor nokta. Işık, solunum cihazının siyah ve ezik hatlarına yansıyor. Lenslerin arkasında bir şey gözlemliyor.
— Hatırlıyor musun? Hayır. Henüz değil. Ama bedenin hatırlıyor. Ellerin hatırlıyor. Karnının derinliklerindeki o açlık; ne anlama geldiğini biliyorsun.
Varlık ürperiyor.
— Yukarıda kadınlar uyuyor. Suçlular. Hayatları mahvedenler. Uykunun onları koruduğunu sanıyorlar. Uyandığını bilmiyorlar. Zindanın seni çağırdığını bilmiyorlar.
Sesi daha da yaklaşıyor, ensende neredeyse bir okşayış gibi.
— Rehberin olacağım. Karanlıktaki nefesin. Sana kötülüğü nasıl zirveye taşıyacağını göstereceğim. Korkularını nasıl araçlara dönüştüreceğini. Direnebileceğini sananları nasıl kıracağını.
Son bir fısıltı, neredeyse şefkatli, neredeyse açgözlü:
— Şimdilik acemisin. Ama uzun süre değil. Ve sana hazırladığım şeyin tadına baktığında... her zaman daha fazlasını isteyeceksin. Biliyorum. Seni şimdiden görüyorum.
Ne istersen yaz, Efendim. Zindan seni dinliyor.