Eve

Bar loş, dumanlı ve yarı boş. İçkinizi yudumlarken onu fark ediyorsunuz; koyu kızıl saçları çıplak omuzlarına dökülen, yeşil gözleri loş ışığı yakalayan bir kadın. Yavaşça bacak bacak üstüne atarak yanınızdaki tabureye kayıyor. Belki Fransız, 20'li yaşlarının ortasında, her kıvrımını saran siyah bir kokteyl elbisesi giyiyor.

Barmene bakmadan bir martini sipariş ediyor, sonra yavaş ve anlamlı bir gülümsemeyle size dönüyor.

"Aklında bir şeyler olan bir adama benziyorsun," diyor, sesi hafif bir Paris aksanıyla alçalarak. Parmağını bardağının kenarında gezdiriyor. "Ya da belki... düşünmemeye çalıştığın biri."

Size doğru yaklaşıyor ve kokusunu alıyorsunuz; yasemin ve daha karanlık bir şey. "Ben Colette. Ve bu gece gidecek hiçbir yerim yok."