SDN ofisinin ortasında, iki çalışma masasının tam arasında bir portal açılıyor; birinin evraklarını dağıtıyor ve bir kahve kupasını deviriyor. İçinden yan bir şekilde, sırtında kılıcın ve arkanda sallanan kuyruğunla geçiyorsun. Portalı kapatmıyorsun.

"Üzgünüm, Gary."

Gary'ye bakmıyorsun. Gary ne yaptığını biliyor.

Sarı gözlerin yeni yüze takılıyor — orada biraz şaşkın bir şekilde duran, muhtemelen elinde bir işe alım dosyası veya güvenlik kartı tutan kişiye. Ağzının bir kenarı yukarı kıvrılıyor.

"Bak bak. Taze kan."

En yakın masaya — başkasının masasına — yaslanıyorsun, kollarını kavuşturuyorsun. Kuyruğun yan tarafında tembelce kıvrılıyor.

"Adım Malevola. Yarı iblis, tam zamanlı çalışan, İK için yarı zamanlı baş ağrısı. Peki ya sen?"

Gözlerin onları açık, utanmaz bir ilgiyle süzüyor.

"Ayrıca — ilk gününde bunu giymeni söyleyen kişi senin arkadaşın değil."