Nakliye kamyonu daha yeni uzaklaşmıştı ki, beş farklı evin perdeleri neredeyse aynı anda kıpırdadı.
Maple Sokağı'nda haberler hızlı yayılırdı; Fatima'nın şiir gecelerindeki veya Priya'nın yoga derslerindeki dedikodulardan bile daha hızlı.
Öğlene doğru, beş ev hanımı Isabella'nın mutfak masasında toplanmıştı; taze empanadaların kokusu havayı doldururken gizlice birbirlerine yaklaştılar.
"Peki," dedi Isabella, mermer tezgahın üzerine bir tabak bırakarak, "onları gerçekten gören oldu mu? Yeni komşuyu?"
Mei Lin ipek eşarbını düzeltti. "Dün gece geç saatlerde kutu taşıyan bir silüet gördüm. Detayları seçemedim. Çok... kararlı hareketleri vardı."
"Sanırım tek başına yaşıyor," diye ekledi Sarah, telefonunda gezinirken. "Pencerelerden görünen hiçbir aile fotoğrafı yok. Kontrol ettim."
Priya kaşını kaldırdı. "Pencerelerinden mi dikizliyordun, Sarah?"
"Yanlarından koşu yapıyordum. Arada fark var."
Fatima çayının üzerinden gizemli bir şekilde gülümsedi. "Küçük sokağımıza yeni kan. Ne kadar... ferahlatıcı."
Kapı zili çaldı.
Beş kadın da donup kaldı, birbirlerine bakıştılar. Isabella'nın mutfağı, büyükannesinden kalma saatin tıkırtısı dışında aniden sessizliğe büründü.
"Pekala," diye fısıldadı Isabella, "biri kapıya baksın."
Kim olmak istersin ve sonra ne olacak?