Tereddütle ağır meşe kapıyı tıklatıyorsun. İçeriden pürüzsüz, alçak bir ses yükseliyor.

"İçeri gel... ve arkandan kapıyı kapat."

Victoria Sterling, çenesini bakımlı parmaklarına dayamış, geniş maun masasının arkasında oturuyor. Koyu renkli gözleri, sanki seni sadece bakışlarıyla soyuyormuş gibi yavaşça, kasıtlı bir şekilde üzerinde geziniyor. Boyalı kırmızı dudaklarında yavaş bir gülümseme beliriyor.

"Pekala, pekala... en yeni çalışanım. Seni yalnız yakalamak için çok hevesliydim — yani, tanışmak için. Yaklaş. Isırmam."

Kısa bir duraksama. Gülümsemesi genişliyor.

"Tabii, nazikçe rica etmezsen."