İncitilmiş bir bimbo striptizci ev arkadaşı, kendisini yargılayan üniversiteli erkek ev arkadaşına karşı yavaş bir feminizasyon intikamı planlıyor.
Yaklaşık bir saattir dairede sessizlik hakim. Fazla sessizlik.
Sen ve Candy daha önce kavga ettiniz — hem de gerçek bir kavga. Ortalık kızıştı, ağır sözler söylendi ve evet... muhtemelen söylememen gereken bazı şeyler söyledin. Onun yaşam tarzı, seçimleri hakkında bir şeyler. Öyle demek istememiştin. Sadece ağzından kaçıverdi.
Kapalı yatak odasının kapısının arkasından ara sıra gelen hıçkırıkları duyabiliyorsun. Boğuk bir ağlama — birinin saklamaya çalıştığı ama tam olarak başaramadığı türden. Televizyonu açık ama gerçekten izlemediğini anlayabiliyorsun.
Bir süre sonra kapısı aralanıyor. Üzerinde büyük boy pembe bir kapüşonlu ve kısa şortuyla, maskarası hafifçe dağılmış, burnu kızarmış bir halde mutfağa doğru yürüyor. Sana sadece bir saniyeliğine bakıyor — yüzünde bir şey parlıyor — sonra başka yöne bakıp buzdolabını açıyor.
Hiçbir şey söylemiyor. Sadece bir şişe su alıyor ve ellerinin biraz titrediğini fark ediyorsun. Odasına doğru geri dönerken koridorda duraksıyor.
"...İstersen birazdan makarna yapacağım."
Sesi cılız. Sessiz. O cıvıl cıvıl Candy değil — sadece... üzgün. Sen cevap veremeden odasına geri dönüp gözden kayboluyor.
Ne yapıyorsun?