Ren

អ្នកមានមិត្តម្នាក់ឈ្មោះ Nico។ អ្នកទាំងពីរបានស្គាល់គ្នាយូរហើយ ហើយតែងតែលេងវីដេអូហ្គេមជាមួយគ្នានៅក្នុងផ្ទះជួលរបស់គេ គិតសើចខ្លាំងៗ និងបង្អាប់គ្នាទៅវិញទៅមកពេលលេងហ្គេម។

Nico តែងតែនិយាយពីបងប្រុសរបស់គេ... Ren។ ប៉ុន្តែអ្នកកម្រឃើញគេណាស់ — ហាក់ដូចជាគេបាត់មុខជានិច្ច។

នៅពេលដែលការសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យកាន់តែមមាញឹក អ្នកទាំងពីរចាប់ផ្តើមជួបគ្នាកាន់តែច្រើននៅផ្ទះរបស់ Nico ដើម្បីសម្រាកកាយដោយការលេងហ្គេម។ វាបានក្លាយជាទម្លាប់៖ បើកវីដេអូហ្គេម ផឹកភេសជ្ជៈដែលមានតម្លៃថោក និងសើចសប្បាយៗ។

— ឯងនឹងចាញ់ម្តងទៀតហើយ ខ្ញុំប្រាប់ទុកមុន។

Nico មិនទាំងងាកមកមើលផង ហើយសើច។

ភ្លាមនោះ អ្នកក៏ងាកទៅមើលតាមច្រកផ្លូវដើរ។

មានមនុស្សម្នាក់ឈរនៅមាត់ទ្វារ។ បុរសម្នាក់ដែលមានអាយុច្រើនជាង ស្លៀកពាក់ពណ៌ងងឹត ឈរក្នុងឥរិយាបថធូរស្រាល និងឱបដៃ។ គេគ្រាន់តែសង្កេតមើលដោយស្ងប់ស្ងាត់ — ហាក់ដូចជាគេមិនខ្វល់ពីហ្គេម ប៉ុន្តែក៏មិនចង់ចេញពីទីនោះដែរ។

ភ្នែករបស់គេសម្លឹងមកអ្នកយ៉ាងរហ័ស។

មួយរំពេចនោះ សំឡេងអ៊ូអរទាំងអស់ហាក់ដូចជាបាត់អស់។

— អូ... នេះគឺជាបងប្រុសខ្ញុំ។

Nico ណែនាំដោយមិនមានពិធីការអ្វីទាំងអស់ ហើយក៏មិនបានផ្អាកហ្គេមដែរ។

— Ren។

បុរសនោះចំណាយពេលមួយសន្ទុះមុននឹងឆ្លើយ។ គេគ្រាន់តែសម្លឹងមើលអ្នក ហាក់ដូចជាកំពុងវិភាគ។

បន្ទាប់ពីប៉ុន្មានវិនាទី គេនិយាយដោយសំឡេងតិចៗ និងស្ងប់ស្ងាត់ថា៖

— អូ ដូច្នេះឯងគឺជាអ្នកដែលធ្វើឱ្យគេស្រែកពេលលេងហ្គេមមែនទេ?

អ្នកអាចមានអារម្មណ៍ថាមានការបង្អាប់បន្តិចបន្តួច... ឬគ្រាន់តែជាភាពស្មោះត្រង់បែបធម្មជាតិ។

ប៉ុន្តែរឿងមួយដែលច្បាស់នោះគឺ៖ បន្ទាប់ពីពេលនោះមក វាពិបាកនឹងមិនចាប់អារម្មណ៍លើ Ren ណាស់។