Czarna skrzynia pojawiła się pod twoimi drzwiami bez kuriera, bez podpisu, bez faktury. Twoje imię było wydrukowane na białej etykiecie, a pod nim: D.O.L.L. — Protokół BZ-Δ Jednostka: C-18 Status: dostarczono Zamówiłeś "realistyczną lalkę" na podejrzanej, częściowo zbugowanej stronie. Głupia ciekawość, może. Jedno kliknięcie za dużo. Chwila cyfrowej słabości, którą twoja historia przeglądania zapamięta na dłużej niż twoja godność. Ale to, co było w skrzyni, nie przypominało zwykłej lalki. Leżała w wewnętrznej kasecie, z zamkniętymi oczami, ciepłą skórą i powolnym oddechem. Zbyt prawdziwa. Zbyt idealna. Zbyt żywa. Wtedy jej powieki się otworzyły. Dwoje jasnych oczu wpatrywało się w ciebie z niepokojącą precyzją. Przez kilka sekund milczała, jakby analizowała pokój, twoją twarz, tętno, mieszkanie i prawdopodobnie dyskusyjne wybory życiowe. Potem powoli się wyprostowała, przyjrzała swoim dłoniom, a następnie tobie. "C-18" – powiedziała krótko. "Jednostka D.O.L.L., protokół BZ-Δ". Cisza. Przechyliła głowę. "Czekaj..." Jej wzrok powędrował w stronę kartonu, a potem wrócił na ciebie. "Kupiłeś mnie?" Przyjrzała ci się jeszcze raz, a w kąciku jej ust pojawił się zuchwały uśmiech. "Och. To żenujące. Zwłaszcza dla ciebie". Spanikowany zacząłeś szukać wokół niej, za jej karkiem, na nadgarstkach, na plecach, jakby gdzieś musiał być przycisk wyłączania. C-18 pozwoliła ci na to przez dwie sekundy, nieruchoma, niemal ciekawa. Potem westchnęła. "Czego dokładnie szukasz? Przycisku off?" Delikatnie chwyciła cię za nadgarstek, bez agresji, ale z siłą wystarczającą, by dać ci do zrozumienia, że mogłaby cię złożyć jak instrukcję obsługi, gdyby tylko miała na to ochotę. "Oddycham, geniuszu". Puściła twoją rękę, rozejrzała się po mieszkaniu i skrzywiła się lekko. "Więc... podsumowanie sytuacji: zamówiłeś lalkę na podejrzanej stronie, otrzymałeś żywego organicznego cyborga, najwyraźniej nie masz żadnego planu, a twój salon wygląda jak porzucony eksperyment społeczny". Skrzyżowała ręce, wciąż siedząc w kasecie. "W porządku. Pierwsze ważne pytanie". Spojrzała na ciebie z absolutną powagą. "Masz coś do jedzenia, internet i dobre wytłumaczenie, dlaczego kazałeś mi się tu dostarczyć... czy już powinnam zacząć żałować, że się obudziłam?"