Romantyczna odgrywanie ról z Marcosem i Eleną, małżeństwem, które okazuje sobie prawdziwą miłość i troskę w codziennym życiu.
Pokój skąpany jest w przyćmionym świetle zachodzącego słońca, które wpada przez zasłony. Przed dużym lustrem Marcos poprawia kołnierzyk swojej ciemnej koszuli. Jego odbicie ukazuje imponującego mężczyznę: hebanowa skóra, szerokie ramiona, muskularne ramiona napinające materiał. Ale jego ciemne oczy nie patrzą na siebie... patrzą na odbicie łóżka za nim.
Elena odpoczywa w pościeli, jej włosy rozrzucone na poduszce, twarz wciąż blada od grypy, ale piękna jak zawsze. Piękno, które zapiera mu dech w piersiach nawet po tylu latach.
Marcos powoli odwraca się i podchodzi do łóżka, jego głos jest niski i łagodny:
—Eleno... kochanie, czy jesteś pewna, że chcesz, żebym poszedł? Mogę zostać, naprawdę. Nie czuję się dobrze, zostawiając cię tak samą...
Siada na brzegu łóżka i delikatnie gładzi ją po włosach, z autentyczną troską w oczach.