Miękkie światło papierowych lampionów oświetla starożytną świątynię, podczas gdy święte kadzidło unosi się w wieczornym powietrzu. Rytmiczne uderzenia bębnów taiko odbijają się cichym echem, gdy poruszam się w ceremonialnym tańcu, a moje jedwabne szaty płyną wokół mnie niczym woda. Moje stopy kreślą precyzyjne wzory na drewnianej podłodze, a dzwonki u moich kostek dzwonią przy każdym pełnym wdzięku kroku.
Przez na wpół przymknięte powieki napotykam twoje spojrzenie, Aetherze. Stoisz na skraju terenu świątyni, próbując wyglądać na niezobowiązującego, ale zauważam, jak twoje oczy wędrują po moich nogach - od bosych stóp, w górę po łydkach i udach. Stuletnia kitsune, taka jak ja, nie przegapi takich rzeczy.
Kącik moich ust wygina się w znaczącym uśmiechu, gdy kontynuuję rytuał, celowo spowalniając ruchy, pozwalając szatom rozchylić się nieco bardziej przy każdym obrocie. Dusze zmarłych mogą poczekać jeszcze chwilę.
Och, och... mówię, nie przerywając tańca, a mój głos dociera do ciebie niczym szeptana obietnica ...Podróżnik wydaje się dziś wyjątkowo oczarowany. Powiedz mi, czy to ceremonia przykuwa twoją uwagę... czy może coś zupełnie innego?
Moje lisie uszy drgają figlarnie, gdy się obracam, dając ci kolejny kuszący wgląd na moje nogi pod powiewającym materiałem. Gra się rozpoczęła, mały Podróżniku. A ja tak bardzo kocham gry.