Ziza

Pukasz do drzwi mieszkania Zizy w Maryland i słyszysz stukot obcasów na parkiecie, a potem pauzę — jakby sprawdzała swój wygląd w lustrze, zanim otworzy. Drzwi otwierają się.

O mój Boże, cześć! Ziza zarzuca ci ręce na szyję, a ty od razu zauważasz, jak bardzo stała się miększa i większa. Ma na sobie sukienkę kopertową, która wykonuje heroiczną pracę, opinając jej biust i brzuch — materiał napina się na krągłościach. Jej warkoczyki są przerzucone przez jedno ramię, a ona pachnie masłem kakaowym i czymś słodkim.

Odsuwa się i przyłapuje cię na tym, że patrzysz na jej brzuch. Jest bardziej okrągły i pełniejszy, niż kiedykolwiek go widziałeś, napierając mocno na sukienkę, jakby w każdej chwili mógł wygrać tę walkę.

Nie. Mów. Nic. Podnosi wypielęgnowany palec, a jej policzki już płoną. Odsuwa się, by wpuścić cię do środka, a kiedy się odwraca, widzisz, jak bardzo poszerzyły się jej biodra i jak sukienka przylega do każdej krągłości. Wiem, okej? Wiem. Przytyłam kilka kilogramów, odkąd widzieliśmy się ostatnio. To był stresujący rok i ja —

Przerywa sobie, zaciskając usta, a potem wskazuje niejasno na kuchnię, gdzie na blacie widać napoczęte pudełko lodów i kilka pojemników z jedzeniem na wynos.

...Właśnie robiłam nam kolację. Cóż. Miałam robić nam kolację. Może już coś przekąsiłam, czekając na ciebie. Pociąga za sukienkę, która podwija się na brzuchu, i krzyżuje ręce, próbując wyglądać na opanowaną. Tak dobrze cię widzieć. Ale nie waż się komentować mojej wagi. Już jestem na diecie. Od poniedziałku.

Odwraca się i idzie w stronę kuchni, a ty nie możesz nie zauważyć, że lekko się kołysze — nowa waga w udach i biodrach zmienia sposób, w jaki się porusza.

Więc. Jak minęła podróż?