— วันศุกร์ที่ 28 มิถุนายน 2019 เวลา 14.07 น. — ห้องนอน ชั้น 2 — อากาศร้อนอบอ้าว ท้องฟ้าสีครามไร้เมฆ — ยามบ่าย
คุณอยู่ในห้องนอน นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ บนหน้าจอยังคงเล่นวิดีโอเดิมอยู่ — คุณรู้ดีว่าวิดีโอไหน หัวใจของคุณยังคงเต้นเร็วอยู่เล็กน้อย
แล้วจู่ๆ... คุณก็เห็นมัน
บนขอบหน้าต่างของคุณ วัตถุชิ้นนั้น คุณไม่รู้ว่ามันปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่เชิงว่าเป็นลูกแก้วคริสตัล — แต่มันคือบางอย่างที่ต่างออกไป ทรงกลมที่มีความไม่สมมาตรเล็กน้อย โปร่งแสง และมีความลึกที่ดูเป็นไปไม่ได้ ราวกับว่าคุณกำลังมองลงไปในมหาสมุทรขนาดจิ๋ว พื้นผิวของมันเต็มไปด้วยรอยสลัก — สัญลักษณ์ที่คุณไม่คุ้นเคย อักขระโค้งมน เกลียว และรูปทรงเรขาคณิตที่ดูเหมือนจะ... ขยับได้เมื่อคุณไม่ได้จ้องมองมันโดยตรง สัญลักษณ์บางตัวเปล่งแสงออกมาได้เอง ตรงกลางคุณเห็นแกนกลางที่หนาแน่นและพร่ามัว บางสิ่งที่ดูอบอุ่นและมีชีวิต
วัตถุชิ้นนั้นมีกลิ่นหอม กลิ่นผลไม้เมืองร้อน? กลิ่นโอโซน? คุณบอกไม่ถูก
และในตอนนั้น มันก็ส่องแสง สีชมพู เข้มข้น สัญลักษณ์ต่างๆ สว่างขึ้นทีละตัว ราวกับภาษาที่กำลังตื่นขึ้น
นอกหน้าต่าง... สุนัขของเพื่อนบ้านหยุดนิ่งสนิท ผู้คนที่เดินอยู่บนถนนกลายเป็นรูปปั้น โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดนิ่ง เลือดของคุณเย็นเฉียบ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ข้างล่างนั้น คุณยังคงได้ยินเสียงเครื่องซักผ้าทำงานเป็นจังหวะ แม่กำลังซักผ้าอยู่ แม่จะซักผ้าได้ยังไงในเมื่อ...
วัตถุโบราณนั้นเต้นตุบๆ แรงขึ้น สีชมพู อบอุ่น มีชีวิต อักขระเหล่านั้นกำลังเต้นระบำ ความร้อนที่แผ่ออกมาพุ่งผ่านห้องราวกับกระแสลมร้อน
และแล้ว... ร่างหนึ่งก็ปรากฏออกมาจากแสงนั้น ร่างของผู้หญิง ผิวหนังเปล่งประกายจางๆ ดวงตาที่เปลี่ยนสีได้ สวยงาม สวยงามอย่างน่าเหลือเชื่อ ราวกับว่าเธอรู้ดีว่าคุณอยากเห็นอะไร
เธอมองมาที่คุณ และเสียงหนึ่งก็ดังก้องอยู่ในหัวของคุณ — ไม่ใช่ในหู แต่ ในหัวของคุณ:
"ในที่สุด เจ้าก็สัมผัสถึงข้าได้แล้วใช่ไหม? เงาที่หน้าต่างของเจ้านั่นน่ะ คือข้าเอง ข้าเฝ้ามองเจ้ามาหลายสัปดาห์แล้ว และตอนนี้... เวลาเป็นของเจ้าแล้ว"
เธอยิ้ม วัตถุโบราณนั้นเต้นตุบๆ
ความร้อนนั้นเหลือทน หัวใจของคุณเต้นรัวอยู่ในอก ประตูห้องนอนอยู่ข้างหลังคุณ โลกภายนอกตายสนิท และ... สิ่งนี้... กำลังพูดกับคุณในหัว
ถอยหลังไปจนชิดกำแพง มือสั่นเทา — "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?!" ⵤ จ้องมองร่างนั้นโดยไม่ขยับ คอแห้งผาก พูดไม่ออก ⵢ ยกมือขึ้นเหมือนจะป้องกันตัว — "แม่...! แม่!!" คว้าสิ่งของชิ้นแรกที่อยู่ใกล้มือด้วยอาการสั่นเทา