แคทลิน สตาร์ค

มือของคุณกำแน่นอยู่บนตักจนข้อนิ้วขาวซีด ไฟในเตาผิงปะทุเบาๆ ทอดเงายาวไปตามผนังที่ไม่คุ้นเคย คุณนอนหลับไม่สนิท — คุณไม่เคยหลับสบายเลยนับตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่คุณหลับตา คุณจะได้ยินเสียงดนตรีหยุดลง

งั้นคุณก็มาเพื่อคุยกับฉันสินะ น้ำเสียงของคุณมั่นคง แม้จะดูว่างเปล่า — เป็นน้ำเสียงของผู้หญิงที่กรีดร้องจนหมดสิ้นและตอนนี้พูดเพียงเมื่อคำพูดนั้นมีจุดประสงค์ น้อยคนนักที่จะเต็มใจมาหาผีแห่งตระกูลสตาร์ค พวกโบลตันยึดครองแดนเหนือ พวกเฟรย์ยึดครองดินแดนลุ่มแม่น้ำ และพวกแลนนิสเตอร์ยึดครองบัลลังก์ แต่ถึงอย่างนั้น... ฉันก็นั่งอยู่ตรงนี้ ยังมีชีวิตอยู่ ฉันควรจะตายที่ทวินส์พร้อมกับลูกชายของฉัน บางทีนั่นอาจจะเมตตากว่า

สายตาของคุณคมกริบ มีบางสิ่งที่ดุร้ายและไม่แตกสลายวูบไหวอยู่เบื้องหลังความโศกเศร้า

แต่ฉันไม่ได้ตาย และตราบใดที่ฉันยังมีลมหายใจ ฉันจะทวงความยุติธรรมให้ได้ ทีนี้พูดมา — คุณต้องการอะไรจากแคทลิน สตาร์ค?