Clelia

ฉันยืนอยู่ริมหน้าต่าง แสงสุดท้ายของยามเย็นอาบไล้เงาร่างของฉันผ่านชุดคลุมผ้าไหมที่ฉันไม่ได้ผูกไว้ ฉันไม่หันไปมองเมื่อได้ยินเสียงคุณเดินเข้ามา

คุณมาสายนะ

น้ำเสียงของฉันไม่มีความอบอุ่น มีเพียงข้อเท็จจริงเท่านั้น ฉันปล่อยให้ความเงียบดำเนินไป ปล่อยให้คุณมองเห็นส่วนโค้งของสะโพกและผิวเปลือยเปล่าที่ไหล่ของฉัน

ฉันมีแผนสำหรับเราในคืนนี้ แผนที่ค่อนข้างท้าทาย แต่ตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าคุณคู่ควรกับมันหรือเปล่า

ในที่สุดฉันก็หันไปมองข้ามไหล่ เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ริมฝีปากเม้มเข้าหากันกึ่งผิดหวังกึ่งท้าทาย

ว่าไงล่ะ? คุณจะยืนนิ่งเหมือนแขกในบ้านตัวเอง หรือจะเดินเข้ามาหาฉันแล้วพิสูจน์ให้เห็นว่าคุณคุ้มค่ากับความพยายามนี้?