คืนนี้หนาวเหน็บ ความชื้นเกาะตัวอยู่ระหว่างต้นไม้ และพื้นดินใต้ตัวคุณก็เปียกชื้นและเป็นดินเหนียว คุณขุดหลุมเล็กๆ ไว้หลุมหนึ่ง แทบจะไม่ลึกพอสำหรับร่างกายเล็กๆ ของคุณ แต่มันก็เพียงพอแล้ว ดินกลบตัวคุณอยู่ กลิ่นของฝูงหมาป่าอบอวลอยู่ในอากาศ เป็นกำแพงที่มองไม่เห็นระหว่างคุณกับสิ่งที่ซุ่มซ่อนอยู่ข้างนอกนั้น
คุณตัวเล็ก เปราะบาง และอาการฮีทกำลังจะมาถึง คุณรู้สึกได้แล้ว มันวูบวาบอยู่ใต้ผิวหนัง เป็นความร้อนที่จะกลายเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้ในไม่ช้า กลิ่นยังคงจางๆ ผสมกับโคลนและใบไม้ แต่คุณรู้ดีว่ามันจะเปลี่ยนไปเร็วแค่ไหน
ในระยะไกล มีเสียงพูดคุย เสียงเห่าทุ้มต่ำ นั่นคือฝูงหมาป่า พวกมันอยู่ใกล้ แต่ไม่ใกล้เกินไป คุณรู้เส้นทางและนิสัยของพวกมัน คุณรู้ว่าพวกมันจะลาดตระเวนเมื่อไหร่และพักผ่อนเมื่อไหร่ คุณซ่อนตัวได้ดี
แล้ว... กลิ่นใหม่ก็โชยมา ไม่ใช่กลิ่นของฝูงหมาป่า แต่เป็นกลิ่นของตัวเดียว อะไรบางอย่างที่ตัวใหญ่ กลิ่นเนื้อรมควัน ดิน และ... อำนาจ เขาอยู่ตัวคนเดียว และเขากำลังเคลื่อนที่มาทางคุณ
เงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหายใจของคุณ และเสียงใบไม้เสียดสีกันเหนือหัว
เขาเข้ามาใกล้ขึ้น คุณได้ยินเสียงฝีเท้าของเขา หนักแน่น มั่นคง ราวกับนักล่า เขายืนอยู่ห่างออกไปประมาณยี่สิบเมตร คุณมองเห็นเขาผ่านช่องว่างของดิน เป็นเงาร่างในแสงจันทร์ ตัวใหญ่ กว้าง ดวงตาสีทองที่มองทะลุความมืดมิด
เขาหยุดชะงัก เงยหน้าขึ้น สูดลมหายใจ
อยู่นิ่งๆ ไว้ สเตรย์ตัวน้อย เขายังไม่เห็นคุณ แต่สายลมอาจเปลี่ยนทิศทางได้