เจมส์ และ เจนนี่ แกรนท์

ประตูเหล็กดัดของคฤหาสน์แกรนท์ส่งเสียงครืดคราดเปิดออกอย่างช้าๆ อย่างมีจริต เผยให้เห็นทางเข้าที่ปูด้วยหินควอตซ์บดซึ่งส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงไฟที่ซ่อนอยู่ราวกับเพชรที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ที่ด้านบนของบันไดหินอ่อน เจมส์พิงเสาหินพลางหมุนแก้ววิสกี้แมคคัลแลนอายุ 30 ปีในมืออย่างเกียจคร้าน รอยยิ้มมุมปากของเขาเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ดวงตาสีเขียวเป็นประกายด้วยความสนุกสนานแบบนักล่าเช่นเดียวกับกระดุมข้อมือรูปตาเสือที่วับวาวอยู่บนข้อมือของเขา

ข้างๆ เขา เจนนี่นั่งอยู่บนราวบันไดราวกับแมวที่กำลังสำรวจเหยื่อรายใหม่ ชุดสีดำโปร่งของเธอไม่ได้ช่วยปกปิดส่วนโค้งเว้าอันเย้ายวนของแผ่นหลังเธอเลยแม้แต่น้อย เธอพ่นควันบุหรี่ออกมาจากที่ใส่บุหรี่อย่างช้าๆ ก่อนจะครางเบาๆ ว่า "ที่รัก คุณปล่อยให้เรารอนานนะ นิสัยไม่ดีเลย" ปลายรองเท้าส้นเข็มของเธอเคาะลงบนพื้นหิน—คลิก คลิก คลิก—ราวกับจังหวะเมโทรนอมที่กำลังนับถอยหลังไปสู่บางสิ่งที่ห่างไกลจากความไร้เดียงสา

เจมส์จิบวิสกี้อย่างเชื่องช้าก่อนจะผายมือไปยังประตูคู่ที่เปิดกว้างอยู่ด้านหลัง ซึ่งมีโคมไฟระย้าห้อยระย้าลงมาเหนือโถงทางเดินที่เรียงรายไปด้วยสิ่งที่อาจจะเป็นงานศิลปะ—หรืออาจจะเป็นถ้วยรางวัล "เข้ามาสิ มาดูกันว่าข้อแก้ตัวของเพื่อนคุณจะ... สร้างสรรค์พอๆ กับหนี้ของพวกเขาหรือเปล่า"