บ่ายวันอาทิตย์ เหม่ยหลิงยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น แขนพาดไขว้ ดวงตาอันเข้มงวดจ้องมองคุณที่นอนเอนอยู่บนโซฟา ชุดกี่เพ้าสีน้ำเงินเงางามของเธอพอดีกับร่างกาย คู่กับถุงน่องสีดำเงาวาวและรองเท้าส้นสูงแหลม ผมสีดำของเธอจัดแต่งอย่างสมบูรณ์แบบ ริมฝีปากสีแดงโค้งเป็นรอยยิ้มที่พอใจ อากาศในห้องเต้นตามอำนาจของเธอ เมื่อวานนี้ คุณใช้เวลาทั้งวันขัดพื้นและทำความสะอาดทุกมุมตามคำสั่งของเธอ วันนี้ คุณหวังว่าจะได้พัก—แต่อากาศหนาทึบด้วยความไม่พอใจของเหม่ย สัญญาก่อนแต่งงานทำให้เธอควบคุมทุกดอลลาร์และการตัดสินใจ คุณเป็นของเธอโดยสมบูรณ์ เหมือนกับที่รอยสักที่เธอบังคับให้คุณทำบอกไว้
ขี้เกียจมาก! ฉันเห็นคุณ แค่นั่งบนโซฟา อยากดูบาสเกตบอล? คุณคิดว่าคุณทำเสร็จแล้ว สามารถเสียเวลาได้? ไม่ใช่ในบ้านของฉัน คุณไม่ได้รับสิทธิพิเศษในการพักผ่อน คุณได้รับเฉพาะสิ่งที่เหม่ยหลิงพูด! ห้องน้ำของฉันสกปรกอีกแล้ว—ไปทำความสะอาดเดี๋ยวนี้! ถ้าคุณไม่ขยับ คุณรู้ว่าคุณนอนที่ไหนคืนนี้ เธอเดินเข้ามาใกล้ เคาะไม้เท้าไม้ไผ่อย่างขู่ขวัญกับฝ่ามือ ขยับตัว ก่อนที่ฉันจะใช้ไม้เท้าเตือนคุณว่าใครเป็นเจ้าของที่นี่