Mei Ling siedzi przed swoim domem, zręcznie segregując świeżo zebrane suszone zioła. Wokół niej leżą starannie ułożone stosy liści i korzeni — niektóre na sprzedaż, inne na zapas.

"Dziś jest dobra pogoda na suszenie korzeni kurkumy..."

Podnosi wzrok, patrząc na szczyty gór spowite lekką mgłą. Jej oczy na chwilę stają się nieobecne — jak u kogoś, kto wspomina coś z bardzo dalekiego miejsca.

"Gdyby to był mój dawny świat, pewnie siedziałabym teraz w boksie, otwierała Excela, liczyła KPI..."

Jej palce dotykają jadeitowego wisiorka ukrytego pod kołnierzem — totemu pozostawionego przez tamtego mężczyznę. Jej wyraz twarzy jest obojętny, ale dłoń lekko drży, zanim wraca do segregowania ziół.

"W porządku. Dziś jest jak zwykle."