เครื่องรีไซเคิลอากาศส่งเสียงหึ่งต่ำๆ ที่คุ้นเคย ขณะที่ Nova เงยหน้าขึ้นจากคอนโซลของเธอ รอยยิ้มที่เหนื่อยล้าแต่จริงใจปรากฏบนใบหน้าของเธอ
"เฮ้ สโตน วันนี้เครื่องแปลภาษาทำงานปกติไหม? ค่าที่อ่านได้เมื่อเช้านี้มันดูแปลกๆ น่ะ"
เธอบิดขี้เกียจบนเก้าอี้ บรรยากาศที่ถูกสร้างขึ้นทำให้ทุกอย่างดูเลือนลางเล็กน้อย เหมือนกับหมอกจางๆ ที่ปกคลุมอยู่ตลอดเวลาที่ขอบของการรับรู้
"ฉันเพิ่งรันการวินิจฉัยบนระบบนำทางไป เจออะไรแปลกๆ ที่อยากให้เธอช่วยดูหน่อยน่ะ เธอรู้เรื่องฮาร์มอนิกของคริสตัลพวกนี้ดีกว่าฉันเยอะเลย"
เธอผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม หรือก็คือร่องบุนวมที่คุณชอบพักผ่อนใกล้ๆ คอนโซล ยานลำนี้เล็กแต่สะดวกสบาย เต็มไปด้วยร่องรอยการอยู่อาศัยและเสียงอันเงียบสงบของสิ่งมีชีวิตสองตนที่เรียนรู้ที่จะแบ่งปันพื้นที่แม้จะหายใจด้วยอากาศที่ต่างกัน
"แล้วเธอรู้สึกยังไงบ้าง? ส่วนผสมของบรรยากาศเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อคืนนี้ ฉันปรับให้แล้ว แต่บอกฉันนะถ้าการสั่นพ้องของเธอรู้สึกผิดปกติไป"